آزمایش پروتئین ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین | UPCR

دکتر فرزاد باباخانی
آخرین بروزرسانی
18 آبان 1402
آخرین بروزرسانی
18 آبان 1402
آزمایش پروتئین ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین | UPCR

آزمایش پروتئین ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین به پزشک شما اطلاعاتی در مورد نحوه عملکرد کلیه ها می دهد. سطح پروتئین و کراتینین در ادرار شما را اندازه گیری می کند. این آزمایش ادرار به پزشک شما کمک می کند بیماری کلیوی را تشخیص دهد و بر شرایطی را که می تواند به کلیه ها آسیب برساند نظارت کند.

اسامی دیگر:

  • 24-Hour Urine Protein
  • Urine Total Protein
  • Urine Protein to Creatinine Ratio
  • UPCR

چرا آزمایش پروتئین ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین درخواست می شود؟

برای غربالگری پروتئین اضافی در ادرار، کمک به ارزیابی و مانیتور عملکرد کلیه، و تشخیص آسیب کلیه

چه زمانی آزمایش پروتئین ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین بایستی انجام شود؟

اغلب به عنوان بخشی از یک آزمایش ادرار. پروتئین کل ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین (UPCR) به طور سنتی به عنوان شاخص های مهم بیماری کلیوی و به عنوان یک آزمایش بعدی برای نظارت بر بیماری استفاده می شود. با این حال، نسبت آلبومین به کراتینین (ACR) اکنون آزمایش ارجح برای این اهداف است.

برای شناسایی پره اکلامپسی در زنان باردار و در مواردی که مشکوک به وجود پروتئین کل ادرار اضافی غیر از آلبومین است، باید UPCR درخواست شود.

نمونه مورد نیاز برای آزمایش پروتئین ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین:

  • ظرف/لوله: ظرف ادرار / ظرف ادرار 24 ساعته
  • نوع نمونه: ادرار
  • حجم نمونه: 4 میلی لیتر
ظروف ادرار

ظروف ادرار مورد نیاز برای آزمایش پروتئین ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین

یک نمونه ادرار در هر زمان (تصادفی/نقطه ای) در یک ظرف تمیز جمع آوری می شود. برای جمع‌آوری ادرار 24 ساعته، فرآیند جمع‌آوری معمولاً اول صبح با دور انداختن اولین خلاء صبحگاهی و سپس جمع‌آوری تمام ادرار برای دوره 24 ساعته باقی‌مانده آغاز می‌شود. نمونه باید در این مدت در یخچال نگهداری شود. در ظرف نباید مواد نگهدارنده وجود داشته باشد. گاهی اوقات، یک نمونه 24 ساعته تقسیم شده، با مجموعه شبانه (11 شب تا 7 صبح) جدا از مجموعه روز (7 صبح تا 11 شب)، ممکن است استفاده شود. اغلب، ممکن است برای اندازه گیری سطح کراتینین و پروتئین سرم، نمونه خون نیز گرفته شود، به خصوص زمانی که ادرار 24 ساعته درخواست شده باشد.

از آنجایی که نتایج حاصل از هر دو نوع روش جمع‌آوری نمونه همبستگی بالایی دارند، جمع‌آوری ادرار نقطه‌ای ممکن است به عنوان یک جایگزین سریع و قابل اعتماد برای اندازه‌گیری UPCR استفاده شود.

شرایط-نگهداری-دمایی-نمونه-برای-آزمایش-پروتئین-ادرار-و-نسبت-پروتئین-ادرار-به-کراتینیننگهدارنده-های-ادرار-24-ساعته-برای-آزمایش-پروتئین-ادرار-و-نسبت-پروتئین-ادرار-به-کراتینین

روش های مختلف جمع آوری نمونه های آزمایشگاه

روش های مختلف جمع آوری نمونه های آزمایشگاه

لوله های آزمایش و ضد انعقادها (Test tubes and Anticoagulants)

لوله های آزمایش و ضد انعقادها (Test tubes and Anticoagulants)

ذخیره سازی نمونه های آزمایشگاهی

ذخیره سازی نمونه های آزمایشگاهی

نام روش انجام آزمایش پروتئین ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین:

پروتئین ادرار: کدورت سنجی

کراتینین ادرار: سنجش رنگ سنجی آنزیمی

شرح روش

پروتئین:

نمونه در محلول قلیایی حاوی EDTA پیش انکوبه می شود که پروتئین را دناتوره می کند و تداخل یون های منیزیم را از بین می برد. سپس بنزتونیم کلرید اضافه می‌شود و کدورت ایجاد می‌کند.

کراتینین:

روش آنزیمی بر اساس تعیین سارکوزین از کراتینین با کمک کراتینیناز، کراتیناز و سارکوزین اکسیداز است. پراکسید هیدروژن آزاد شده از طریق یک واکنش Trinder اصلاح شده با استفاده از یک نشانگر رنگ سنجی اندازه گیری می شود. بهینه سازی سیستم بافر و نشانگر رنگ سنجی، غلظت کراتینین را به طور دقیق و به طور خاص اندازه گیری می کند.

اندازه-گیری مقدار کراتینین

اندازه-گیری مقدار کراتینین

آمادگی قبل از انجام آزمایش پروتئین ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین:

به آمادگی خاصی نیاز ندارد

چه چیزی در آزمایش پروتئین ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین مورد بررسی قرار می گیرد؟

آزمایش‌های پروتئین ادرار، پروتئین آزاد شده در ادرار را شناسایی و/یا اندازه‌گیری می‌کنند. دفع طبیعی پروتئین ادرار کمتر از 150 میلی گرم در روز و کمتر از 30 میلی گرم آلبومین در روز است. سطوح بالا ممکن است به طور موقت با شرایطی مانند عفونت، استرس، بارداری، رژیم غذایی، قرار گرفتن در معرض سرما یا ورزش سنگین دیده شود. وجود پروتئین پایدار در ادرار نشان‌دهنده آسیب احتمالی کلیه یا شرایط دیگری است که برای تعیین علت نیاز به آزمایش‌های اضافی دارد.

مکانیسم پروتئین ادرار

مکانیسم پروتئین ادرار

انواع مختلفی از آزمایش پروتئین ادرار وجود دارد، از جمله:

  • یک “dipstick” پروتئین نیمه کمی ممکن است به عنوان بخشی از یک آزمایش ادرار، به طور کلی بر روی یک نمونه ادرار تصادفی انجام شود.
  • مقدار پروتئین در یک نمونه ادرار 24 ساعته را می توان اندازه گیری کرد و به عنوان مقدار پروتئین آزاد شده در 24 ساعت گزارش کرد.
  • مقدار پروتئین در یک نمونه ادرار تصادفی ممکن است همراه با کراتینین ادرار اندازه گیری شود و به عنوان نسبت پروتئین ادرار به کراتینین (UPCR) گزارش شود.

کراتینین، محصول جانبی متابولیسم عضلانی، معمولاً با سرعت ثابتی در ادرار ترشح می شود. هنگامی که هم یک آزمایش کراتینین ادرار و هم یک آزمایش تصادفی پروتئین ادرار انجام می شود، نسبت پروتئین به کراتینین حاصل به دقت آزمایش پروتئین ادرار 24 ساعته نزدیک می شود. از آنجایی که ذخیره کل ادرار به مدت 24 ساعت می تواند برای بزرگسالان دشوار و برای نوزادان و کودکان دشوار باشد، گاهی اوقات یک نسبت تصادفی پروتئین ادرار به کراتینین جایگزین نمونه پروتئین ادرار 24 ساعته می شود.

متابولیسم-ماهیچه

متابولیسم ماهیچه

پروتئین های پلاسما برای همه موجودات زنده ضروری است. کلیه ها، دو عضوی که در پشت و در انتهای قفسه سینه یافت می شوند، این پروتئین ها را با فیلتر کردن خون با حذف مواد زائد و دفع آنها از بدن از طریق ادرار بازپس می گیرند. هنگامی که کلیه ها به طور طبیعی کار می کنند، پروتئین های فیلتر شده را حفظ یا دوباره جذب می کنند و آنها را به خون باز می گرداند.

با این حال، اگر کلیه‌ها به دلیل شرایط دیگر آسیب ببینند یا در معرض خطر قرار گیرند، در فیلتر کردن کارایی آن‌ها کمتر می‌شود و باعث می‌شود که مقادیر قابل تشخیص پروتئین به داخل ادرار بریزد. آزمایش معمولی ادرار وجود آلبومین را اندازه گیری می کند. آلبومین، پروتئینی که توسط کبد تولید می شود، حدود 50 تا 60 درصد پروتئین خون را تشکیل می دهد. بقیه مخلوطی از گلوبولین ها از جمله ایمونوگلوبولین ها هستند. با پیشرفت آسیب کلیه، مقدار آلبومین در ادرار افزایش می یابد که عاملی کلیدی در تشخیص زودهنگام یک اختلال بالقوه کلیه است.

پروتئین موجود در ادرار که پروتئینوری نیز نامیده می‌شود، اغلب در بیماری‌های مزمن مانند دیابت و/یا فشار خون بالا دیده می‌شود، با افزایش مقادیر پروتئین در ادرار که منعکس کننده افزایش آسیب کلیه است. اغلب هیچ علامت و نشانه ای با آسیب اولیه کلیه وجود ندارد. با پیشرفت آسیب کلیه، یا اگر از دست دادن پروتئین شدید باشد، ممکن است علائمی مانند تجمع مایعات (ادم)، تنگی نفس، حالت تهوع و خستگی ایجاد شود. تولید بیش از حد پروتئین، همانطور که در مولتیپل میلوما، لنفوم و آمیلوئیدوز دیده می شود، همچنین می تواند منجر به پروتئینوری شود.

افزایش مقادیر پروتئین در ادرار ممکن است به دلایل زیر باشد:

  • پروتئینوری گلومرولی(Glomerular proteinuria): ناشی از نقص در نفوذپذیری سد فیلتراسیون گلومرولی در برابر پروتئین های پلاسما (مثلاً گلومرولونفریت یا سندرم نفروتیک)
  • پروتئینوری لوله ای(Tubular proteinuria): ناشی از بازجذب ناقص لوله ای پروتئین ها (مثلاً نفریت بینابینی)
  • پروتئینوری سرریز(Overflow proteinuria): ناشی از افزایش غلظت پروتئین‌ها در پلاسما (مانند مولتیپل میلوما، میوگلوبینوری)
  • التهاب یا تومور مجاری ادراری
طبقه بندی پروتئینوری

طبقه بندی پروتئینوری

وجود آلبومین در ادرار (آلبومینوری) یک شاخص حساس بیماری کلیوی در افراد مبتلا به دیابت و/یا فشار خون بالا است. بنابراین، توصیه می شود افراد مبتلا به این بیماری ها به طور مرتب از نظر وجود آلبومین در ادرار، بر خلاف پروتئین کل ادرار، غربالگری شوند.

مکانیسم پروتئین در ادرار:

  • ادرار از اولترافیلتراسیون پلاسما در سراسر گلومرول تشکیل می شود.
  • پروتئین پلاسما با وزن مولکولی بیش از 40000 در پلاسما حفظ می شود.
  • به طور معمول غشای گلومرولی به دلیل فضاهای باریک در غشای گلومرولی اجازه فیلتر کردن پروتئین به ادرار را نمی دهد.
  • در گلومرولونفریت، غشای گلومرولی آسیب می بیند و فضاهای بزرگ تری وجود دارد که از آنجا پروتئین به ویژه آلبومین (در اندازه کوچکتر) می تواند به راحتی در ادرار عبور کند.
  • آلبومین یک سوم پروتئین ادرار است.
  • آلبومین در مقایسه با گلوبولین پلاسما به راحتی از طریق گلومرول ها فیلتر می شود.
  • در شرایط پاتولوژیک آلبومین فراوان است.
  • آلبومین ادرار به عنوان نشانگر پروتئین نفوذپذیری گلومرولی استفاده می شود.
  • اصطلاح پروتئینوری اغلب به صورت مترادف برای آلبومینوری استفاده می شود.
  • پروتئین تنها مهم ترین پارامتر برای اختلال عملکرد کلیه است.

1 4عوامل مداخله گر در آزمایش پروتئین ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین

  • پروتئینوری کاذب ممکن است به دلیل آلودگی ادرار با خون قاعدگی، ترشحات پروستات یا مایع منی باشد.
  • نوزادان عادی ممکن است در طول 3 روز اول زندگی، پروتئین بیشتری از طریق ادرار دفع کنند.
  • وجود هموگلوبین باعث افزایش غلظت پروتئین می شود.
  • کم آبی بدن ممکن است پروتئینوری کاذب ایجاد کند.
  •  آلودگی ادرار به ترشحات واژن ممکن است پروتئینوری کاذب ایجاد کند.
  • استفاده از مواد حاجب در رادیولوژی در سه روز گذشته پروتئینوری کاذب ایجاد می کند.
  • ورزش های شدید روتئینوری کاذب ایجاد می کند.
  • استرس عاطفی روتئینوری کاذب ایجاد می کند.

محدوده مرجع آزمایش پروتئین ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین:

> or =18 years: <0.18 mg/mg creatinine

توجه: واحد تست و محدوده نرمال تست وابسته به روش و کیت انجام دهنده تست می باشد و از آزمایشگاهی به آزمایشگاه دیگر ممکن است متغیر باشد.

سوالات متداول

چگونه از نتایج آزمایش پروتئین ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین استفاده می شود؟

آزمایش پروتئین ادرار برای تشخیص پروتئین اضافی در ادرار (پروتئینوری) استفاده می شود. ممکن است یک آزمایش نیمه کمی مانند پروتئین ادرار دیپ استیک (نوار ادرار) برای غربالگری وجود پروتئین در ادرار به عنوان بخشی از یک آزمایش معمول ادرار استفاده شود.

آزمایش پروتئین ادرار ممکن است برای غربالگری، کمک به ارزیابی و پایش عملکرد کلیه و کمک به تشخیص و تشخیص آسیب زودهنگام کلیوی و/یا بیماری استفاده شود. با این حال، این آزمایش می‌تواند به غربالگری چندین بیماری دیگر که می‌توانند باعث پروتئینوری شوند نیز کمک کند.

اگر مقادیر جزئی تا متوسط ​​پروتئین تشخیص داده شود، ممکن است بعداً آزمایش مجدد ادرار و پروتئین دیپ استیک (نوار ادرار) انجام شود تا مشخص شود که آیا هنوز پروتئین در ادرار وجود دارد یا غیرقابل تشخیص است.

در صورت وجود مقدار زیادی پروتئین در نمونه اول، آزمایش مجدد درخواست می شود. اگر در نمونه های پیگیری افزایش سطح پروتئین ادرار مشاهده شود، ممکن است پروتئین ادرار 24 ساعته همراه با آزمایش خون خاص درخواست شود. از آنجایی که روش دیپ استیک (نوار ادرار) در درجه اول پروتئین آلبومین را اندازه گیری می کند، و در صورت پیگیری، تکرار نمونه های ادرار مثبت است، ممکن است برای به دست آوردن اطلاعات دقیق تر، آزمایش ادرار 24 ساعته نیز درخواست شود.

اگر شواهدی از پروتئین قابل توجه و پایدار در ادرار وجود داشته باشد، ممکن است نسبت پروتئین ادرار به کراتینین (UP/CR) بر روی یک نمونه ادرار تصادفی درخواست شود. کودکان و گاهی بزرگسالان گهگاه درجاتی از پروتئینوری گذرا بدون اختلال عملکرد کلیوی دارند و ممکن است پروتئین بیشتری در طول روز نسبت به شب در ادرار خود ترشح کنند. پزشک ممکن است ادرار آنها را در فواصل زمانی کنترل کند تا ببیند آیا میزان پروتئینوری در طول زمان تغییر می کند یا خیر.

ممکن است از پروتئین ادرار 24 ساعته یا نسبت تصادفی پروتئین به کراتینین برای پایش یک فرد مبتلا به بیماری یا آسیب کلیوی شناخته شده استفاده شود. ممکن است از پروتئین ادرار و/یا نسبت پروتئین به کراتینین برای غربالگری افراد به‌طور منظم در هنگام مصرف دارویی استفاده شود که ممکن است بر عملکرد کلیه‌شان تأثیر بگذارد.

چه زمانی آزمایش پروتئین ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین درخواست می شود؟

هر زمان که آنالیز ادرار انجام می شود، پروتئین ادرار dipstick (در درجه اول آلبومین) اغلب به عنوان یک آزمایش غربالگری اندازه گیری می شود. این ممکن است به عنوان بخشی از یک غربالگری معمول، یک تست بارداری، زمانی که به عفونت دستگاه ادراری مشکوک هستید، به عنوان بخشی از بستری شدن در بیمارستان، یا هر زمان که یک پزشک بخواهد عملکرد کلیه را ارزیابی کند، انجام شود. همچنین ممکن است زمانی که نشانگر قبلی پروتئین مثبت بوده است، آزمایش مجدد انجام شود تا ببینیم آیا پروتئین باقی می‌ماند یا خیر.

به طور خاص برای پایش افراد مبتلا به اختلال احتمالی کلیه، بنیاد ملی کلیه یک طرح 5 مرحله ای برای ارزیابی و ارجاع بیماری مزمن کلیه (CKD) با استفاده از نسبت تصادفی (نقطه ای) ادرار آلبومین به کراتینین (ACR) به جای UPCR تصادفی ایجاد کرده است. برای غربالگری و تعیین پیش آگهی CKD، استاندارد کردن پروتئین ادرار دشوارتر است.

پروتئین ادرار 24 ساعته ممکن است به عنوان یک آزمایش پیگیری درخواست شود، به ویژه در زنان باردار با خطر بالای پره اکلامپسی در پیش از غربالگری، زمانی که آزمایش نشان می دهد که مقدار زیادی پروتئین در ادرار وجود دارد یا زمانی که پروتئین وجود دارد. نشان داده شده است که به طور مداوم وجود دارد.

از آنجایی که نشانگر در درجه اول آلبومین را اندازه گیری می کند، پزشک ممکن است آزمایش 24 ساعته پروتئین ادرار را حتی زمانی که پروتئین کمی اندازه گیری شده باشد، در صورتی که پزشک مشکوک باشد که ممکن است پروتئین هایی غیر از آلبومین آزاد شده باشد، درخواست کند.

زمانی که کودک شواهدی مبنی بر وجود پروتئین قابل توجه و پایدار در ادرار خود را با آزمایش ادرار نشان می دهد، ممکن است نسبت پروتئین به کراتینین در یک نمونه ادرار تصادفی درخواست شود.

آزمایش پروتئین ادرار ممکن است به طور منظم زمانی که از دارویی استفاده می‌کنید که به طور بالقوه بر عملکرد کلیه تأثیر می‌گذارد، از جمله آنتی‌بیوتیک‌های خاص، مسکن‌ها، مهارکننده‌های COX-2 (برخی از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی) و مهارکننده‌های پمپ پروتون (معده) درخواست می‌شود.

نتیجه آزمایش پروتئین ادرار و نسبت پروتئین ادرار به کراتینین چه چیزی را نشان می دهد؟

نتیجه آزمایش منفی به این معنی است که در زمان آزمایش مقدار پروتئین قابل تشخیصی در ادرار وجود ندارد.

پروتئین شناسایی شده در نمونه ادرار تصادفی ممکن است به دلیل عفونت، دارو، ورزش شدید، بارداری، رژیم غذایی، قرار گرفتن در معرض سرما، یا استرس عاطفی یا فیزیکی موقتی باشد. پس از رفع این شرایط، آزمایش باید تکرار شود.

پروتئین موجود در ادرار همچنین می تواند علامت هشدار دهنده یک بیماری جدی باشد و معمولاً نیاز به بررسی بیشتر دارد. به طور معمول، سه نمونه ادرار مثبت در یک دوره زمانی بدون علائم قابل توجه دیگر، اغلب با آزمایش‌های اضافی، از جمله ادرار 24 ساعته، پیگیری می‌شوند.

مقدار مداوم و/یا افزایش پروتئین در ادرار ممکن است نشان دهنده آسیب یا بیماری کلیوی باشد. در بیماری کلیوی، مقدار پروتئین موجود به طور کلی با شدت آسیب مرتبط است. افزایش مقدار پروتئین در طول زمان نشان دهنده افزایش آسیب و کاهش عملکرد کلیه است. شایع ترین علت پروتئین در ادرار آسیب کلیه است که ناشی از:

  • دیابت – پروتئینوری یکی از اولین نشانه های بدتر شدن عملکرد کلیه در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و 2 است.
  • فشار خون بالا (فشار خون بالا) – پروتئینوری در افراد مبتلا به فشار خون بالا نیز اولین علامت کاهش عملکرد کلیه است.

پروتئینوری ممکن است با بسیاری از بیماری ها و شرایط دیگر نیز دیده شود. یک پزشک ممکن است آزمایش‌های دیگری را درخواست کند و آن نتایج را برای کمک به تعیین علت در نظر بگیرد. چند نمونه از این علل عبارتند از:

  • عفونت مجاری ادراری
  • پره اکلامپسی
  • لوپوس
  • مولتیپل میلوما
  • آمیلوئیدوز
  • سرطان مثانه
  • نارسایی احتقانی قلب
  • درمان های دارویی که به طور بالقوه برای کلیه ها سمی هستند
  • سندرم Goodpasture
  • مسمومیت با فلزات سنگین

در صورت مثبت بودن آزمایش پروتئین ادرار، چه آزمایش های دیگری برای پیگیری ممکن است درخواست شود؟

یک آزمایش پروتئین ادرار مثبت به پزشک شما می گوید که پروتئین در ادرار شما وجود دارد، اما نشان نمی دهد که کدام نوع وجود دارد یا علت پروتئینوری است. هنگام بررسی دلیل، پزشک شما ممکن است آزمایش‌های آزمایشگاهی اضافی مانند:

  • پانل متابولیک جامع (CMP) – شامل تست هایی مانند BUN، کراتینین، آلبومین و پروتئین کل است که به ارزیابی عملکرد کلیه و کبد کمک می کند.
  • تجزیه و تحلیل کامل ادرار – اگر مشکوک به بیماری مانند عفونت دستگاه ادراری نیز باشد
  • آزمایش الکتروفورز پروتئین سرم و ادرار – برای تعیین اینکه کدام پروتئین و در چه مقدار در ادرار آزاد می شود. این امر به ویژه در صورتی صادق است که پزشک شما مشکوک به تولید غیر طبیعی پروتئین مونوکلونال باشد، مانند مولتیپل میلوما یا لنفوم.
  • اگر مشکوک به بیماری یا آسیب کلیوی باشد، پزشک ممکن است اسکن تصویربرداری (سونوگرافی یا سی تی اسکن) را برای ارزیابی ظاهر کلیه‌های شما تجویز کند.

آیا چیز دیگری هست که باید بدانم؟

روش های مختلف تشخیص پروتئین در ادرار از نظر عملکرد متفاوت است. به عنوان مثال، ممکن است به دلیل سایر منابع پروتئین مانند خون، مایع منی یا ترشحات واژینال در ادرار، یک پروتئین dipstick مثبت افزایش یابد. از آنجایی که در درجه اول آلبومین را اندازه گیری می کند، زمانی که مقادیر قابل توجهی از پروتئین های دیگر در ادرار وجود داشته باشد، گهگاه ممکن است نشانگر طبیعی باشد.

نمونه ادرار 24 ساعته میزان دفع پروتئین را در 24 ساعت نشان می دهد. تنها در صورتی دقیق خواهد بود که تمام ادرار جمع آوری شود. نسبت پروتئین به کراتینین بیشتر تصویری است از میزان پروتئین موجود در ادرار در زمان جمع‌آوری نمونه. اگر بالا باشد، پروتئین موجود است. اگر منفی باشد، مقدار یا نوع پروتئین آزاد شده در ادرار ممکن است در آن زمان قابل تشخیص نباشد.

آیا آسیب های کلیه قابل بازگشت است؟

هدف تشخیص زودهنگام بیماری و آسیب کلیه برای به حداقل رساندن آسیب و طولانی شدن عملکرد کلیه است. اگر پروتئینوری تشخیص داده شده به دلیل عفونت کلیه یا عفونت مجاری ادراری باشد، با برطرف شدن عفونت، کلیه ها اغلب به عملکرد طبیعی خود باز می گردند. اگر به دلیل مصرف دارو باشد، در اغلب موارد کلیه ها احتمالاً با قطع دارو به عملکرد طبیعی یا تقریباً طبیعی خود باز می گردند.

آیا باید پروتئین بیشتری بخورم تا پروتئین از دست رفته را جبران کنم؟

این چیزی است که باید با پزشک خود صحبت کنید. اگر کمبود شدید پروتئین دارید، باید به آن رسیدگی شود، اما مصرف پروتئین اضافی نیز استرس بیشتری را بر کلیه‌های شما وارد می‌کند.

مطالب مرتبط در متااورگانون:

در جای دیگر وب:

مورد تایید و بازبینی شده توسط:

دکتر فرزاد باباخانی

این مقاله را به دوستان خود معرفی کنید

منابع مقاله

 

2020 review performed by Li-Sheng Chen, PhD, DABCC, FACB.

(©2020) National Kidney Foundation. What You Should Know About Proteinuria. Available online at https://www.kidney.org/atoz/content/proteinuriawyska. Accessed on 4/23/2020.

(©2020) National Kidney Foundation. Kidney Disease. Available online at https://www.kidney.org/kidneydisease. Accessed on 4/23/2020.

Inker LA, Astor BC, Fox CH, et al. KDOQI US commentary on the 2012 KDIGO clinical practice guideline for the evaluation and management of CKD. Am J Kidney Dis. 2014;63(5):713–735. doi:10.1053/j.ajkd.2014.01.416.

Carroll MF, Temte JL. Proteinuria in adults: a diagnostic approach. Am Fam Physician. 2000;62(6):1333–1340.

Henderson JT, Thompson JH, Burda BU, Cantor A, Beil T, Whitlock EP. Screening for Preeclampsia: A Systematic Evidence Review for the U.S. Preventive Services Task Force. Rockville (MD): Agency for Healthcare Research and Quality (US); 2017.

Thomas, Clayton L., Editor (1997). Taber’s Cyclopedic Medical Dictionary. F.A. Davis Company, Philadelphia, PA [18th Edition].

Pagana, Kathleen D. & Pagana, Timothy J. (2001). Mosby’s Diagnostic and Laboratory Test Reference 5th Edition: Mosby, Inc., Saint Louis, MO.

(2004 March 17, Updated) A.D.A.M. editorial, Agha, I., previously reviewed. Protein-urine. MedlinePlus Medical Encyclopedia [On-line information]. Available online at http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/003580.htm.

Brose, M, Updated (2003 May 8). Protein electrophoresis – urine. MedlinePlus Medical Encyclopedia [On-line information]. Available online at http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/003589.htm.

Carroll, M. and Temte, J. (2000 September 15). Proteinuria in Adults: A Diagnostic Approach. American Family Physician [On-line journal]. Available online at http://www.aafp.org/afp/20000915/1333.html.

Loghman-Adham, M. (1998 October 1). Evaluating Proteinuria in Children. American Family Physician [On-line journal]. Available online at http://www.aafp.org/afp/981001ap/loghman.html.

(2003 June) Proteinuria. Kidney and Urologic Diseases Information Clearinghouse, NIH Publication No. 03-4732 [On-line information]. Available online at http://kidney.niddk.nih.gov/kudiseases/pubs/proteinuria/.

Pagana, Kathleen D. & Pagana, Timothy J. (© 2007). Mosby’s Diagnostic and Laboratory Test Reference. 8th Edition: Mosby, Inc., Saint Louis, MO. Pp 971-978.

Clarke, W. and Dufour, D. R., Editors (2006). Contemporary Practice in Clinical Chemistry. AACC Press. Washington, DC. Pp 312-317.

Wu, A. (2006). Tietz Clinical Guide to Laboratory Tests. Fourth Edition. Saunders Elsevier. St. Louis, Missouri. Pp 916-919.

Mushnick, R. (2007 October 22, Updated). Protein – urine. MedlinePlus Medical Encyclopedia [On-line information]. Available online at http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/003580.htm. Accessed on 9/30/08.

Mushnick, R. (2007 October 22, Updated). 24-hour urine protein. MedlinePlus Medical Encyclopedia [On-line information]. Available online at http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/003622.htm. Accessed on 9/30/08.

Aggarwal, N. et. al. (2008 April 22). A Prospective Comparison of Random Urine Protein-Creatinine Ratio vs 24-hour Urine Protein in Women With Preeclampsia. Medscape J Med. 2008;10(4):98 [On-line information]. Available online at http://www.medscape.com/viewarticle/571729. Accessed on 9/30/08.

(2005 November). Proteinuria: Approach to the Genitourinary Patient. Merck Manual for Healthcare Professionals [On-line information]. Available online at http://www.merck.com/mmpe/sec17/ch226/ch226j.html?qt=urine%20protein&alt=sh. Accessed on 9/30/08.

Lerma, E. and McLaughlin, K. (2007 February 5, Updated). Proteinuria. EMedicine [On-line information]. Available online at http://www.emedicine.com/med/TOPIC94.HTM. Accessed on 9/30/08.

Dugdale, D. (Updated 2011 August 20). Protein – urine. MedlinePlus Medical Encyclopedia [On-line information]. Available online at http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/003580.htm. Accessed October 2012.

Dugdale, D. (Updated 2011 August 21). 24-hour urine protein. MedlinePlus Medical Encyclopedia [On-line information]. Available online at http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/003622.htm. Accessed October 2012.

Pagana, K. D. & Pagana, T. J. (© 2011). Mosby’s Diagnostic and Laboratory Test Reference 10th Edition: Mosby, Inc., Saint Louis, MO. Pp 1003-1004.

Clarke, W., Editor (© 2011). Contemporary Practice in Clinical Chemistry 2nd Edition: AACC Press, Washington, DC. Pp 366-368.

(© 1995-2012). Protein, Total, Urine. Mayo Clinic Mayo Medical Laboratories [On-line information]. Available online at http://www.mayomedicallaboratories.com/test-catalog/Overview/8261. Accessed October 2012.

Barclay, L. (2011 August 4). Urine Dipstick Protein Test Detects Silent Kidney Disease. Medscape Medical News [On-line information]. Available online at http://www.medscape.com/viewarticle/747567. Accessed October 2012.

Lerma, E. et. al. (2015 December 10 Updated). Proteinuria. Medscape Drugs and Diseases [On-line information]. Available online at http://emedicine.medscape.com/article/238158-overview. Accessed 4/17/16.

(2014 April). Proteinuria. National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases [On-line information]. Available online at http://www.niddk.nih.gov/health-information/health-topics/kidney-disease/proteinuria/Pages/facts.aspx. Accessed 4/17/16.

Martin, L. (2014 November 2 Updated). Protein urine test. MedlinePlus Medical Encyclopedia [On-line information]. Available online at https://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/003580.htm. Accessed 4/17/16.

(© 1995–2016). Protein, Total, 24 Hour, Urine. Mayo Clinic Mayo Medical Laboratories. [On-line information]. Available online at http://www.mayomedicallaboratories.com/test-catalog/Clinical+and+Interpretive/8261. Accessed 4/17/16.

Mayo Clinic Staff (2014 May 8). Protein in Urine. Mayo Clinic [On-line information]. Available online at http://www.mayoclinic.org/symptoms/protein-in-urine/basics/definition/SYM-20050656. Accessed 4/17/16.

Cohen, E. and Lippold, C. (2016 March 8 Updated). Nephrotic Syndrome. Medscape Drugs and Diseases [On-line information]. Available online at http://emedicine.medscape.com/article/244631-overview. Accessed 4/17/16.

Lin J, Denker BM. Azotemia and Urinary Abnormalities. In: Kasper D, Fauci A, Hauser S, Longo D, Jameson J, Loscalzo J. eds. Harrison’s Principles of Internal Medicine, 19e. New York, NY: McGraw-Hill; 2015. Available online at http://accessmedicine.mhmedical.com.libproxy1.upstate.edu/content.aspx?bookid=1130&Sectionid=79726507. Accessed April 17, 2016.

این مقاله برای شما مفید بود؟