آزمایش PD L1

آزمایش PD-L1 یا لیگاند مرگ برنامه ریزی شده سلولی 1 یک نشانگر زیستی مرتبط با ایمنی را که ممکن است در سطح چندین نوع بافت از جمله سلول های تومور بیان شود، شناسایی می کند. بیان PD-L1 روی سلول تومور یکی از مکانیسم‌های فرار ایمنی است، زیرا این امر فعالیت عملکردی لنفوسیت‌های سیتوتوکسیک(TCD8) را مهار می‌کند و به سلول‌های تومور حمله نمی‌کنند. برای سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC)، بیان PD-L1 توسط ایمونوهیستوشیمی اولین نشانگر زیستی پیش‌بینی‌کننده برای ایمونوتراپی مسدودکننده نقطه بازرسی است.

اسامی دیگر:

  • Programmed Cell Death -Ligand 1 (PD-L1)
  • Immune Checkpoint Inhibitor
  • Programmed Death-Ligand 1 (PD-L1) Immunohistochemistry

آنچه در ادامه می‌خوانید:

چرا آزمایش PD-L1 درخواست می شود؟

برای کمک به درمان سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC) یا چندین سرطان دیگر

شناسایی نئوپلاسم های بیان کننده مرگ برنامه ریزی شده سلولی لیگاند 1

چه زمانی آزمایش PD-L1 بایستی انجام شود؟

هنگامی که سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC) یا سرطان دیگری برای شما تشخیص داده شده است.

زمانی که تحت درمان هستید، اما سرطان پیشرفت می کند

نمونه مورد نیاز برای آزمایش PD-L1:

  • ظرف/لوله: بلوک بافتی ثابت با فرمالین، یا بافت فیکس شده در ظرف فرمالین
  • نوع نمونه: بافت
نمونه-های-مورد-نیاز-برای-آزمایش-PD-L1
نمونه های مورد نیاز برای آزمایش PD-L1

مطلب پیشنهادی:لوله های آزمایش و ضد انعقادها

نمونه ای از سلول های سرطانی که توسط بیوپسی یا از طریق برداشتن بافت سرطانی با جراحی به دست می آید مورد نیاز است

گزارش پاتولوژی/تشخیص و شرح حال مختصر، از جمله محل اولیه نئوپلاسم، مورد نیاز است.

آمادگی قبل از انجام آزمایش PD-L1:

در بسیاری از موارد آماده سازی حداقل است، اما بستگی به نحوه جمع آوری سلول های سرطانی دارد. بر اساس روشی که برای به دست آوردن نمونه استفاده می شود، دستورالعمل هایی از پزشک خود دریافت خواهید کرد.

نام روش انجام آزمایش PD-L1:

ایمونوهیستوشیمی (IHC):

روشی آزمایشگاهی که از آنتی بادی ها برای بررسی آنتی ژن های خاص (مارکرها) در نمونه ای از بافت استفاده می کند. آنتی بادی ها معمولاً به یک آنزیم یا یک رنگ فلورسنت مرتبط هستند.

اساس کار ایمونوهیستوشیمی (IHC)
اساس کار ایمونوهیستوشیمی (IHC)

چه چیزی در آزمایش PD-L1 مورد بررسی قرار می گیرد؟

لیگاند مرگ برنامه ریزی شده سلولی 1 (PD-L1) پروتئینی است که در سطح بسیاری از سلول های بدن یافت می شود. برخی، اما نه همه، سلول‌های تومور دارای مقادیر زیادی PD-L1 هستند که به سلول‌های تومور کمک می‌کند تا از سیستم دفاعی طبیعی بدن یعنی سیستم ایمنی فرار کنند. آزمایش PD-L1  میزان وجود PD-L1 را در سلول های تومور اندازه گیری می کند که می تواند به درمان برخی سرطان ها کمک کند.

نحوه عملکرد PD-L1
نحوه عملکرد PD-L1

لیگاند مرگ برنامه ریزی شده سلولی 1 (PD-L1)، همچنین به عنوان B7 همولوگ 1 (B7-H1) یا CD274 شناخته می شود، یک پروتئین غشایی است که در تنظیم پاسخ های ایمنی سلولی از طریق تعامل با گیرنده پروتئین مرگ برنامه ریزی شده نقش دارد.

یکی از راه‌هایی که سیستم ایمنی بدن ما با بیماری‌هایی مانند سرطان مبارزه می‌کند، استفاده از سلول‌های T (لنفوسیت‌های T)، نوعی گلبول سفید است. برخی از انواع سلول های T سلول های سرطانی و همچنین برخی دیگر از سلول های غیر طبیعی یا عفونی را شناسایی کرده و مستقیماً به آنها حمله می کنند.

نحوه عملکرد سلول های TCD8 در از بین بردن سلول های سرطانی
نحوه عملکرد سلول های TCD8 در از بین بردن سلول های سرطانی

با این حال، بدن دارای “پوینت های بازرسی ایمنی” است که از حمله سلول های T به سلول های طبیعی جلوگیری می کند. PD-L1 و پروتئین دیگری به نام PD-1 (مرگ برنامه ریزی شده-1) بخشی از یک نقطه بازرسی ایمنی هستند. PD-L1 در سلول‌های طبیعی بدن، PD-1 روی سلول‌های T را شناسایی کرده و به آن متصل می‌شود و سلول T را خاموش (غیرفعال) می‌کند تا نتواند به سلول‌ها حمله کند.

با این حال، برخی از سلول های تومور دارای مقادیر زیادی PD-L1 هستند. این یک مشکل است،

زیرا به محافظت از سرطان در برابر حمله سلول های T کمک می کند. سلول های سرطانی احتمال بیشتری دارد که سلول های T را غیرفعال کنند، از عملکرد سیستم ایمنی فرار کنند و زنده بمانند.

داروهای جدید سرطان (ایمنی درمانی) برای برهم زدن تعامل بین PD-L1 و PD-1 ساخته شده اند. این ایمونوتراپی ها آنتی بادی هایی هستند که به PD-L1 یا PD-1 متصل می شوند و تعامل آنها را مسدود می کنند تا سلول های T توسط سلول های سرطانی غیرفعال نشوند. این سیستم ایمنی طبیعی بدن و توانایی آن را برای تشخیص و مبارزه با سرطان تقویت می کند.

نحوه-عملکرد-داروهای-ضد-PD-L1
نحوه-عملکرد-داروهای-ضد-PD-L1

PD-L1 به عنوان یک نشانگر پیش آگهی و ترانوستیک در انواع نئوپلاسم ها شناسایی شده است. بیان بیش از حد PD-L1 در کارسینوم مثانه، ریه، معده و محل اتصال معده به مری، روده بزرگ، تخمدان، پستان، کلیه و ملانوم مشاهده شده است.

مسدود کردن این مسیر ایست بازرسی(checkpoint) ایمنی با آنتی‌بادی‌های PD-1 و PD-L1 رشد سرطان‌هایی مانند ملانوم، سرطان ریه سلول‌های غیر کوچک، سرطان کلیه، سرطان مثانه، سرطان‌های سر و گردن و لنفوم هوچکین را متوقف یا کند کرده است. این ایمونوتراپی ها همچنین برای درمان بسیاری از انواع سرطان های دیگر مورد مطالعه قرار می گیرند.

سلول های توموری بیان کننده PD-L1
سلول های توموری بیان کننده PD-L1

آنتی بادی مونوکلونال (ipilimumab) در برابر پروتئین 4 مرتبط با لنفوسیت T سیتوتوکسیک (CTLA-4، که پاسخ ایمنی را کاهش می دهد) همچنین به سلول های T اجازه حمله به تومورها را می دهد.

عوامل مداخله گر در آزمایش PD-L1 :

  • این آزمایش برای نمونه‌های بافت پارافین‌زدایی نشده، ثابت شده در فرمالین بافر خنثی 10 درصد تأیید شده است.
  • این آزمایش بر روی بافت‌هایی که تحت فرآیند دکلسیفیکاسیون یا استفاده از فیکساتورهای جایگزین برای نمونه‌های استخوان و مغز استخوان یا بلوک‌های سلولی قرار گرفته‌اند، تایید نشده است.

محدوده مرجع:

نتایج آزمون به صورت نمرات گزارش خواهد شد. سیستم امتیازدهی بر اساس نوع و منشا تومور است.

سوالات متداول

چگونه از آزمایش PD-L1 استفاده می شود؟

آزمایش PD-L1 برای تشخیص PD-L1 در بافت تومور برای کمک به درمان برخی از سرطان ها مانند سرطان ریه سلول غیر کوچک یا چندین سرطان دیگر استفاده می شود. دانستن اینکه آیا PD-L1 روی سلول ها وجود دارد می تواند به تعیین اینکه آیا ایمونوتراپی (مهارکننده های PD-1 یا PD-L1)، مانند آتزولیزوماب، نیولوماب و پمبرولیزوماب، ممکن است برای درمان تومور مفید باشد، کمک کند.

بافت تومور ممکن است برای PD-L1 با استفاده از روش ایمونوهیستوشیمی (IHC) آزمایش شود تا مشخص شود آیا مقدار کافی PD-L1 وجود دارد تا شما را به کاندیدای مناسبی برای درمان مهارکننده تبدیل کند.

انواع مختلفی از آزمایش PD-L1 وجود دارد و قابل تعویض نیستند. انواع تست‌ها و تفسیر تست هم با نوع سرطانی که دارید و هم با داروی خاص ایمونوتراپی که پزشک شما در نظر گرفته است مطابقت دارد.

آزمایش PD-L1 قبل از درمان با برخی داروها ضروری است و قبل از برخی دیگر توصیه می شود. اینکه آیا آزمایش لازم است یا توصیه می شود بستگی به سرطان خاص و نوع دارو دارد. پزشک شما می‌تواند راهنمای فعلی آزمایش PD-L1 را بر اساس وضعیت خاص شما مورد بحث قرار دهد.

آزمایش و درمان همچنان در حال تکامل است. در حال حاضر، آزمایش PD-L1 ممکن است برای کمک به درمان سرطان‌هایی مانند:

  • سرطان ریه سلول غیر کوچک(Non-small cell lung cancer)
  • سرطان مثانه و سرطان های اروتلیال مرتبط(Bladder cancer and related urothelial cancers)
  • آدنوکارسینوم محل اتصال معده یا مری، یا کارسینوم سلول سنگفرشی مری(Gastric or gastroesophageal junction adenocarcinoma, or esophageal squamous cell carcinoma)
  • کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن(Head and neck squamous cell carcinoma)
  • سرطان دهانه رحم(Cervical cancer)
  • سرطان پستان(Breast cancer)
  • ملانوما(Melanoma)

چه زمانی آزمایش PD-L1 درخواست می شود؟

آزمایش PD-L1 زمانی درخواست می شود که سرطان شما تشخیص داده شود و پزشک شما بخواهد تعیین کند که آیا احتمالاً کاندید مناسبی برای درمان با مهارکننده PD-L1 یا PD-1 هستید یا خیر.

آزمایش PD-L1 ممکن است قبل از درمان لازم باشد.

  • تشخیص همراه: برای برخی از ترکیبات سرطان و ایمونوتراپی، آزمایش قبل از شروع درمان لازم است.
  • تشخیص تکمیلی: برای برخی از ترکیبات، آزمایش توصیه شده و مورد انتظار است، اما لازم نیست.

گاهی اوقات آزمایش PD-L1 زمانی درخواست می شود که سرطان شما پس از شیمی درمانی یا درمان دارویی دیگر شروع به رشد مجدد می کند. ممکن است زمانی درخواست شود که سرطان پیشرفته و گزینه های درمانی محدودی دارید و ایمونوتراپی PD-L1 در نظر گرفته می شود.

نتیجه آزمایش PD-L1 چه چیزی را نشان می دهد؟

نتایج آزمایش PD-L1 ممکن است گزارش دهد که PD-L1 در بافت تومور وجود دارد یا وجود ندارد (بیان می شود یا بیان نمی شود)، یا ممکن است به عنوان نمره ای خاص برای آزمایشی که شما انجام داده اید گزارش شود. گزارش ممکن است شامل تفسیر نیز باشد.

اگر پروتئین PD-L1 روی بافت تومور وجود داشته باشد، ممکن است کاندیدای خوبی برای داروی ایمونوتراپی در نظر گرفته شده باشید. با این حال، هر فردی که سرطان با افزایش PD-L1 دارد، به ایمونوتراپی پاسخ نمی‌دهد، و پاسخ شما ممکن است در طول زمان تغییر کند.

PD-L1اگر PD-L1 کم یا ناکافی باشد، احتمال اینکه از ایمونوتراپی بهره مند شوید کمتر است و احتمالاً درمان دیگری در نظر گرفته می شود.

یک نتیجه منفی به این معنی است که PD-L1 کافی در نمونه آزمایش شده وجود نداشت. مقدار PD-L1 گاهی اوقات می تواند در قسمت های مختلف تومور متفاوت باشد. نمونه بیوپسی ممکن است نماینده بیشتر تومور باشد یا نباشد. مقادیر PD-L1 همچنین می تواند در طول زمان متفاوت باشد، به عنوان مثال، در مقادیر مختلف در تومور اصلی در مقایسه با یک تومور عود کننده وجود دارد.

آماده شدن نتایج آزمایش PD-L1 چقدر طول می کشد؟

آزمایش PD-L1 در هر آزمایشگاهی در دسترس نیست. بسته به روش آزمایشی مورد استفاده و اینکه آیا پزشک یک نمونه را به آزمایشگاه مرجع ارسال می کند یا نه، نتایج ممکن است چند روز طول بکشد تا در دسترس باشند.

آیا می توان برای آزمایش PD-L1 به جای بیوپسی بافتی نمونه خون داد؟

برای تشخیص تومور، به بیوپسی بافت نیاز دارید. سلول های بافتی از این بیوپسی نیز برای آزمایش PD-L1 مورد نیاز است.

آیا آزمایش PD-L1 قبل از درمان واقعا ضروری است؟

آزمایش PD-L1 برای سرطان‌ها و ترکیب‌های دارویی که توسط سازمان غذا و دارو (FDA) به‌عنوان «تست تشخیصی همراه» شناسایی شده‌اند، مورد نیاز است. زمانی که این ترکیب به عنوان “تست تشخیصی تکمیلی” شناسایی شود، آزمایش PD-L1 رایج است و بهترین روش در نظر گرفته می شود. استفاده از داروهای ایمونوتراپی همچنان در حال تکامل است. همانطور که همه چیز تغییر می کند و داده های بیشتری در دسترس قرار می گیرد، رویه ها نیز تغییر خواهند کرد. با پزشک خود مشورت کنید.

عوارض جانبی ایمونوتراپی چیست؟

از آنجایی که PD-L1 را می توان در سطح سلول های طبیعی در سراسر بدن نیز یافت، استفاده از ایمونوتراپی می تواند عوارض جانبی مربوط به این سلول های طبیعی را که توسط سیستم ایمنی مورد حمله قرار می گیرند، ایجاد کند. برخی از عوارض جانبی رایج عبارتند از: خستگی (خستگی)، از دست دادن اشتها، حالت تهوع، سرفه، بثورات پوستی و خارش. همیشه تصمیمات درمانی را با انکولوژیست خود در میان بگذارید و خطرات و مزایای هر درمان را به دقت بسنجید.

عوارض جانبی ایمونوتراپی
عوارض جانبی ایمونوتراپی

 آزمایش PD-L1 برای همه افراد مبتلا به سرطان توصیه می شود؟

خیر. آزمایش PD-L1 فقط برای افرادی که دارای انواع خاصی از سرطان هستند در صورتی که برای درمان با مهارکننده های PD-L1 یا PD-1 در نظر گرفته شوند، مورد نیاز یا توصیه می شود. این آزمایش برای غربالگری یا تشخیص سرطان استفاده نمی شود. اگر سرطان در شما تشخیص داده شد، با متخصص سرطان خود در مورد اینکه چه گزینه های درمانی ممکن است برای شما در دسترس باشد صحبت کنید.

مهارکننده ها و عوارض جانبی آنها:

داروهایی که پروتئین های مختلف ایست بازرسی(checkpoint) را هدف قرار می دهند، اکنون برای درمان برخی از انواع سرطان استفاده می شوند. همه این داروها به صورت انفوزیون در ورید (IV) داده می شود.

نمونه هایی از داروهایی که PD-1 را هدف قرار می دهند عبارتند از:

  • Pembrolizumab (Keytruda)
  • Nivolumab (Opdivo)
  • Cemiplimab (Libtayo)

نمونه هایی از داروهایی که PD-L1 را هدف قرار می دهند عبارتند از:

  • Atezolizumab (Tecentriq)
  • Avelumab (Bavencio)
  • Durvalumab (Imfinzi)

نشان داده شده است که هر دو مهارکننده PD-1 و PD-L1 در درمان انواع مختلف سرطان مفید هستند.

عوارض جانبی مهارکننده ها

برخی از شایع‌ترین عوارض جانبی مهارکننده‌های ایست بازرسی عبارتند از:

  • اسهال
  • خستگی
  • سرفه
  • حالت تهوع
  • بثورات پوستی
  • اشتهای ضعیف
  • یبوست
  • درد عضلات و مفاصل

سایر عوارض جانبی جدی تر کمتر رخ می دهد:

واکنش های انفوزیون: برخی از افراد ممکن است در حین مصرف این داروها واکنش انفوزیون داشته باشند. این مانند یک واکنش آلرژیک است و می تواند شامل تب، لرز، برافروختگی صورت، بثورات پوستی، خارش پوست، احساس سرگیجه، خس خس سینه و مشکل در تنفس باشد. مهم است که در صورت داشتن هر یک از این علائم در حین مصرف یکی از این داروها، فوراً به پزشک یا پرستار خود اطلاع دهید.

واکنش های خود ایمنی: با هدف قرار دادن پروتئین ایست بازرسی، این داروها یکی از محافظ های سیستم ایمنی بدن را حذف می کنند. گاهی اوقات سیستم ایمنی با حمله به سایر قسمت‌های بدن پاسخ می‌دهد که می‌تواند باعث مشکلات جدی یا حتی تهدیدکننده زندگی در ریه‌ها، روده‌ها، کبد، غدد هورمون‌ساز، کلیه‌ها یا سایر اندام‌ها شود.

بسیار مهم است که هر گونه عوارض جانبی جدید را در اسرع وقت به فردی در تیم مراقبت های بهداشتی خود گزارش دهید. در صورت بروز عوارض جانبی جدی، ممکن است لازم باشد درمان قطع شود و ممکن است دوزهای بالایی از کورتیکواستروئیدها برای سرکوب سیستم ایمنی به شما داده شود.

مطالب مرتبط در متااورگانون:

درجای دیگر وب:

منابع مورد استفاده در این مطلب

(2019 May 31, Updated). Non-Small Cell Lung Cancer Treatment (PDQ ®) – Patient Version. National Cancer Institute. Available online at https://www.cancer.gov/types/lung/patient/non-small-cell-lung-treatment-pdq#_164. Accessed on 9/14/19.

Dacic, S. (2018). Time is up for PD-L1 Testing Standardization in Lung Cancer. Medscape from Ann Oncol. 2018;29(4):791-792. Available online at https://www.medscape.com/viewarticle/897006. Accessed on 9/14/19.

Tan, W. and Huq, S. (2019 August 23, Updated). Non-Small Cell Lung Cancer (NSCLC). Medscape Oncology. Available online at https://emedicine.medscape.com/article/279960-overview. Accessed on 9/14/19.

(2019 April 15, Updated). PDL1 (Immunotherapy) Tests. MedlinePlus Medical Encyclopedia. Available online at https://medlineplus.gov/lab-tests/pdl1-immunotherapy-tests/. Accessed on 9/14/19.

LoCicero, R. et. al. (2018 January 16, Updated). Lung cancer – non-small cell. MedlinePlus Medical Encyclopedia. Available online at https://medlineplus.gov/ency/article/007194.htm Accessed on 9/14/19.

Deftereos, G. (2019 July, Updated). PD-L1 Testing. ARUP Consult. Available online at https://arupconsult.com/content/pd-l1-testing. Accessed on 9/14/19.

Harrison, P. (2019 September 12). Unprecedented Survival in Lung Cancer With Immunotherapy. Medscape Conference News WCLC 2019. Available online at https://www.medscape.com/viewarticle/918298. Accessed on 9/14/19.

Hernandez, A. et. al. (2019). Assessment of Programmed Death–ligand 1 (PD-L1) Immunohistochemical Expression on Cytology Specimens in Non–Small Cell Lung Carcinoma. Medscape from Am J Clin Pathol. 2019;151(4):403-415. Available online at https://www.medscape.com/viewarticle/909910. Accessed on 9/14/19.

Boggs, W. (2019 July 8). High Prevalence of PD-L1 Expression in Non-Small-Cell Lung Cancer. Medscape News Reuters Health Information. Available online at https://www.medscape.com/viewarticle/915266. Accessed on 9/14/19.

(2018 October 1, Updated). About Non-Small Cell Lung Cancer. American Cancer Society. Available online at https://www.cancer.org/content/dam/CRC/PDF/Public/8703.00.pdf. Accessed on 9/14/19.

(2019 April 18, Updated). Treating Non-Small Cell Lung Cancer. American Cancer Society. Available online at https://www.cancer.org/content/dam/CRC/PDF/Public/8706.00.pdf. Accessed on 9/14/19.

Jin, J. et. al. (2019 April 16). Identification of Genetic Mutations in Cancer: Challenge and Opportunity in the New Era of Targeted Therapy. Front Oncol. 2019; 9: 263. Available online at https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6477148/. Accessed on 9/14/19.

(2019 May). PD-L1 by Immunohistochemistry: Options for Companion and Complementary Diagnostic Assays. Mayo Clinic Laboratories. Available online at https://www.mayocliniclabs.com/it-mmfiles/PD-L1_Immunohistochemistry_Options.pdf. Accessed on 9/14/19.

(2018 October 1, Updated). Immune checkpoint inhibitors to treat cancer. American Cancer Society. Available online at https://www.cancer.org/treatment/treatments-and-side-effects/treatment-types/immunotherapy/immune-checkpoint-inhibitors.html. Accessed on 9/14/19.

Pons-Tostivint, E. et. al. (2019). Comparative Analysis of Durable Responses on Immune Checkpoint Inhibitors Versus Other Systemic Therapies. Medscape from JCO Precis Oncol. 2019;2019(3). Available online at https://www.medscape.com/viewarticle/910044. Accessed on 9/14/19.

Douglas, D. (2019 May 3). Adverse Events Common With PD-1 and PD-L1 Inhibitors. Medscape News Reuter Health Information. Available online at https://www.medscape.com/viewarticle/912454. Accessed on 9/14/19.

Mulcahy, N. (2019 April 11). More Biomarkers Needed in Cancer Immunotherapy. Medscape Conference News NCCN 2019. Available online at https://www.medscape.com/viewarticle/911719. Accessed on 9/14/19.

Liu, J. et. al. (2018 December). Efficacy and safety of PD1/PDL1 blockades versus docetaxel in patients with pretreated advanced non-small-cell lung cancer: a meta-analysis. Onco Targets Ther. 2018 Dec 3;11:8623-8632. Available online at https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30584321. Accessed on 9/14/19.

Havel, J. et. al. (2019 March). The evolving landscape of biomarkers for checkpoint inhibitor immunotherapy. Nat Rev Cancer. 2019 Mar;19(3):133-150. Available online at https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30755690. Accessed on 9/14/19.

(© 1995–2019). Programmed Death-Ligand 1 (PD-L1) (SP263), Semi-Quantitative Immunohistochemistry, Manual. Mayo Clinic Laboratories. Available online at https://www.mayocliniclabs.com/test-catalog/Clinical+and+Interpretive/603755. Accessed on 9/14/19.

(© 1995–2019). Programmed Death-Ligand 1 (PD-L1) (SP142), Semi-Quantitative Immunohistochemistry, Manual. Mayo Clinic Laboratories. Available online at https://www.mayocliniclabs.com/test-catalog/Overview/603769. Accessed on 9/14/19.

(© 1995–2019). Programmed Death-Ligand 1 (PD-L1) (22C3), Semi-Quantitative Immunohistochemistry, Manual. Mayo Clinic Laboratories. Available online at https://www.mayocliniclabs.com/test-catalog/Overview/603762. Accessed on 9/14/19.

(© 2019). Immune Checkpoint Inhibitors. MD Anderson Cancer Center. Available online at https://www.cancer.org/treatment/treatments-and-side-effects/treatment-types/immunotherapy/immune-checkpoint-inhibitors.html. Accessed on 9/14/19.

دکتر فرزاد باباخانیمشاهده نوشته ها

PHD ویروس‌شناسی پزشکی از دانشگاه علوم پزشکی تهران

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *