آزمایش پری آلبومین

پری آلبومین پروتئینی است که در کبد شما ساخته می شود. پری آلبومین به انتقال هورمون های تیروئید و ویتامین A از طریق جریان خون و به کنترل نحوه استفاده بدن از انرژی کمک می کند. اگر سطح پری آلبومین شما کمتر از حد طبیعی باشد، ممکن است نشانه سوء تغذیه باشد.

اسامی دیگر:

  • Thyroxine-binding Prealbumin
  • Transthyretin

آنچه در ادامه می‌خوانید:

چرا آزمایش پری آلبومین درخواست می شود؟

  • از لحاظ تاریخی، پری آلبومین برای کمک به تشخیص سوءتغذیه کالری پروتئین و مانیتور اثربخشی تغذیه تزریقی (به عنوان مثال، داخل وریدی) درخواست می شود.
  • شواهد جدیدتر نشان می دهد که دلایل تغییرات در سطح پری آلبومین ممکن است پیچیده تر باشد و این آزمایش نباید به عنوان یک شاخص ساده از وضعیت تغذیه تفسیر شود.
  • گاها در بیماران مبتلا به بیماری های کلیوی بررسی می شود.

چه زمانی آزمایش پری آلبومین بایستی انجام شود؟

  • در حال حاضر توافق نظری در مورد زمان انجام آزمایش وجود ندارد، اگرچه ممکن است پری آلبومین همراه با ارزیابی مصرف مواد مغذی، زمانی که یک پزشک مشکوک به سوءتغذیه یا در معرض خطر سوء تغذیه است، درخواست شود.

نمونه مورد نیاز برای آزمایش پری آلبومین:

  • ظرف/لوله: لوله با درب قرمز یا زرد (ترجیحا همراه با ژل جداکننده)
  • نوع نمونه: سرم
  • حجم نمونه: 1 میلی لیتر
لوله لخته(Clot Activator1)
لوله های مورد استفاده برای آزمایش پری آلبومین

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد

شرایط-نگهداری-دمایی-نمونه-برای-آزمایش-پری-آلبومین-(Prealbumin)شرایط-قبول-یا-رد-نمونه-آزمایش-پری-آلبومین-(Prealbumin)

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد

نگهداری-و-ذخیره-سازی-نمونه-ها

ذخیره سازی نمونه های آزمایشگاهی

نوشته شده توسط: دکتر فرزاد باباخانی
ذخیره سازی نمونه های آزمایشگاهی یکی از مطالب بسیار با اهمیت در حوژه آزمایشگاه است. زیرا هنگام اندازه گیری غلظت ...

نام روش انجام آزمایش پری آلبومین:

نفلومتری

شرح روش

در این روش، نور پراکنده شده بر روی کمپلکس های آنتی ژن-آنتی بادی اندازه گیری می شود. شدت نور پراکنده اندازه گیری شده متناسب با مقدار کمپلکس آنتی ژن-آنتی بادی در نمونه تحت شرایط خاص است. اگر حجم آنتی بادی ثابت نگه داشته شود، سیگنال متناسب با حجم آنتی ژن رفتار می کند. یک منحنی مرجع توسط یک استاندارد با محتوای آنتی ژن شناخته شده ایجاد می شود که بر اساس آن سیگنال های نور پراکنده نمونه ها را می توان به عنوان غلظت آنتی ژن ارزیابی و محاسبه کرد.

کمپلکس های آنتی ژن-آنتی بادی زمانی تشکیل می شوند که یک نمونه حاوی آنتی ژن و آنتی سرم مربوطه در یک کووت قرار داده شود. یک پرتو نور با یک دیود ساطع کننده نور (LED) تولید می شود که از طریق کووت منتقل می شود. نور بر روی کمپلکس های ایمنی موجود پراکنده می شود. آنتی ژن و آنتی بادی در اندازه گیری اولیه مخلوط می شوند، اما هنوز کمپلکسی تشکیل نشده است. در اندازه گیری نهایی یک کمپلکس آنتی ژن-آنتی بادی تشکیل می شود.

نتیجه با کم کردن مقدار اندازه گیری نهایی از اندازه گیری اولیه محاسبه می شود. توزیع شدت نور پراکنده به نسبت اندازه ذرات کمپلکس آنتی ژن-آنتی بادی به طول موج تابیده شده بستگی دارد.

اساس روش نفلومتری
اساس روش نفلومتری

آمادگی قبل از انجام آزمایش پری آلبومین:

به آمادگی خاصی نیاز ندارد

چه چیزی در آزمایش پری آلبومین مورد بررسی قرار می گیرد؟

پری آلبومین دارای ساختار چهار رامری با وزن مولکولی کل 62000 دالتونی است که آن را به یکی از کوچکتر پروتئین های سرم تبدیل می کند. هر مونومر می تواند یک مولکول تیروکسین را متصل کند. به این ترتیب، آن را پرآلبومین باندینگ تیروکسین (TBPA) یا ترانس تیرتین (TTR) نیز می‌نامند، اگرچه تنها بخش کوچکی از تیروکسین در افراد عادی به TBPA متصل می‌شود، زیرا گلوبولین اتصال به تیروکسین 100 برابر میل ترکیبی بیشتری برای تیروکسین دارد.

ساختار پری آلبومین
ساختار پری آلبومین

با این حال، حداقل یک نوع مولکولی پری آلبومین، که در یک الگوی خانوادگی به ارث رسیده است، تمایل زیادی به تیروکسین دارد و در نتیجه میزان تیروکسین سرم بالا می‌رود، اگرچه این افراد غلظت تیروکسین آزاد طبیعی دارند و بنابراین یوتیروئید هستند.

پاتوفیزیولوژی پری آلبومین:

  • پری آلبومین عمدتاً در کبد سنتز می شود. مقادیر کمتری در اپیتلیوم شبکه مشیمیه از جایی که وارد CSF می شود ساخته می شود
  • پری آلبومین ترانس تیرتین نیز نامیده می شود زیرا با هورمون های تیروئید متصل می شود.
  •  سریعترین پروتئین در حال حرکت در الکتروفورز سرم است.
پری آلبومین در الکتروفورزپری آلبومین در الکتروفورز
  •  غلظت پری آلبومین در سرم و CSF یکسان است. به دلیل سطح پایین سایر پروتئین ها در CSF، پری آلبومین پروتئین اصلی در CSF است.
  • این می تواند برای افتراق نشت CSF از ترشحات بینی و شکستگی قاعده جمجمه استفاده شود.
  • نوار بسیار ضعیفی وجود دارد که معمولاً در الکتروفورز سنتی دیده نمی شود
  • پری آلبومین یک پروتئین حامل است.
  • به T3 و T4 به اصطلاح Transthyretin یا پری آلبومین اتصال دهنده تیروکسین متصل می شود.
  • همچنین به عنوان پری آلبومین اتصال دهنده تیروکسین (TBPA) نامیده می شود.

پری آلبومین اتصال دهنده تیروکسین (TBPA)

  • همچنین رتینول را به عنوان یک پروتئین متصل به رتینول که به نوبه خود به ویتامین A متصل می شود، حمل می کند.
  • این مجموعه پروتئین-ویتامین برای انتقال ویتامین A محلول در روغن در بدن ضروری است.
  • روی برای سنتز پری آلبومین مورد نیاز است، سطوح پایین در کمبود روی رخ می دهد.
پری آلبومین به عنوان یک عامل حمل و نقل
پری آلبومین به عنوان یک عامل حمل و نقل

عملکرد پری آلبومین:

  • پری آلبومین نیز پروتئین پیش ساز آمیلوئید است و در آمیلوئیدوز قلبی یافت می شود.
  • نیمه عمر آن 48 ساعت (1.9 روز) است که اهمیت آن را نسبت به آلبومین و ترانسفرین افزایش می دهد.
  • نیمه عمر آلبومین 21 روز است.
  • پری آلبومین شاخص بسیار خوبی از هرگونه تغییری است که بر سنتز پروتئین و کاتابولیسم تأثیر می گذارد.
  • به دلیل نیمه عمر کوتاه (2 روز)، پری آلبومین به سرعت به دریافت مواد مغذی و ترمیم تغذیه پاسخ می دهد.
  • وضعیت تغذیه فعلی بدن را نشان می دهد، نه وضعیت 3 هفته قبل.
  • می تواند از سد خونی مغزی عبور کند و به طور فعال در مایع مغزی نخاعی و شبکه مشیمیه ترشح شود.
  • اهمیت پری آلبومین در ترشحات بینی برای افتراق مایع ناشی از شکستگی جمجمه در مقابل ترشح بینی.
  • پری آلبومین یک پروتئین فاز حاد منفی است و سطح سرمی در التهاب، بدخیمی و بیماری های از دست دادن پروتئین کلیه و روده کاهش می یابد.

از آنجایی که سطوح پری آلبومین در سرم نسبت به سایر پروتئین‌های سرم در پاسخ به تغییرات در سرعت سنتزی سریع‌تر نوسان می‌کند، علاقه بالینی در تعیین کمیت پری آلبومین سرم بر مفید بودن آن به عنوان نشانگر وضعیت تغذیه متمرکز شده است.

بسیار کمتر از نیمه عمر 21 روزه آلبومین است. به دلیل نیمه عمر کوتاه پری آلبومین، شاخص حساسی از هرگونه تغییری است که بر سنتز پروتئین و کاتابولیسم تأثیر می گذارد. بنابراین پری آلبومین اغلب برای پایش اثربخشی تغذیه کامل تزریقی (TPN) درخواست می شود.

پری آلبومین در بیماری کبدی صفراوی به دلیل اختلال در سنتز به طور قابل توجهی کاهش می یابد. سطح سرمی پری آلبومین شاخص بهتری برای عملکرد کبد نسبت به سطح آلبومین است. پری آلبومین همچنین یک پروتئین واکنش دهنده فاز حاد منفی است. سطح سرمی در التهاب، بدخیمی و بیماری های هدر دهنده پروتئین روده یا کلیه کاهش می یابد. از آنجایی که روی برای سنتز  پری آلبومین لازم است، سطوح پایین با کمبود روی رخ می دهد. افزایش سطح پری آلبومین در بیماری هوچکین و بیماری مزمن کلیوی رخ می دهد.

عوامل افزایش و کاهش پری آلبومین
عوامل افزایش و کاهش پری آلبومین

به دلیل کمیت پری آلبومین در سرم، این پروتئین اغلب در الکتروفورز پروتئین سرم مشاهده نمی شود. با این حال، از آنجایی که پری آلبومین از سد خونی مغزی عبور می کند، در CSF یافت می شود و در الکتروفورز CSF قابل مشاهده است. CSF به طور معمول حاوی یک پیک عمده آلبومین به اضافه پری آلبومین و مقدار کمی ترانسفرین است.

پروتئین متصل شونده به رتینول (RBP) یک پروتئین کوچک از 182 اسید آمینه است. بنابراین، اگر توسط پروتئین بزرگتر پری آلبومین، که در فیلتر گلومرولی پاک نمی شود، در پلاسما نگه داشته نشود، به سرعت توسط فیلتراسیون از طریق کلیه از گردش خون خارج می شود. به نظر می رسد مجموعه رتینول، RBP و پری آلبومین در شبکه آندوپلاسمی سلول های کبدی جمع شده است.

پری آلبومین غنی از تریپتوفان است (گاهی اوقات پرآلبومین غنی از تریپتوفان نامیده می شود) و دارای ساختار بتا پلیسه قابل توجهی است. بخشی از پری آلبومین منبع آمیلوئید بتا فیبریل در پلی نوروپاتی آمیلوئیدوتیک خانوادگی نوع یک است . این آمیلوئیدوز ارثی از یک جهش در ژن پری آلبومین ناشی می‌شود که پروتئینی را تولید می‌کند که مستعد برش پروتئولیتیک برای ایجاد قطعات ساختار بتا است که بلوک‌های سازنده آمیلوئید در رشته‌های عصبی هستند.

در مطالعه‌ای روی 7815 بیمار همودیالیزی، سطوح پایین پره‌آلبومین با خطرات بیشتر مرگ‌ومیر و بستری شدن در بیمارستان به دلیل عفونت مرتبط بود که مستقل از سایر عوامل خطر، از جمله آلبومین سرم بود (چرتو و همکاران، 2005). بنابراین، اندازه گیری پیش آلبومین می تواند برای برنامه ریزی مدیریت بیمار بسیار مهم باشد.

یک نوار پروتئینی اغلب در موقعیت پری آلبومین سرم از بیمارانی که هپارین درمانی داشته اند ظاهر می شود. در گردش خون، هپارین فعالیت لیپوپروتئین لیپاز را فعال و آزاد می کند، که به تری گلیسیریدهای موجود در بخش های لیپوپروتئین حمله می کند و در نتیجه مهاجرت الکتروفورتیک آن ها را به شدت افزایش می دهد. رنگ‌آمیزی پروتئین آپولیپوپروتئین‌ها را در موقعیت پری آلبومین نشان می‌دهد اما کسر بتا لیپوپروتئین را ندارد. این یک اثر in vivo است که اگر هپارین به نمونه‌های جمع‌آوری‌شده اضافه شود، رخ نمی‌دهد.

عوامل مداخله گر در آزمایش پری آلبومین:

  • داروهایی که ممکن است سطح پری آلبومین را کاهش دهند: آمیودارون، استروژن، داروهای ضد بارداری خوراکی.
  • داروهایی که ممکن است سطوح پری آلبومین را افزایش دهند: استروئیدهای آنابولیک، آندروژن ها، کاربامازپین، دانازول، فنوباربیتال، پردنیزولون، پروژستین ها.
  • التهاب ممکن است باعث کاهش پری آلبومین شود.
  • نارسایی کلیه ممکن است باعث افزایش کاذب پری آلبومین شود.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد

تداخلات-دارویی

تداخلات دارویی در آزمایش ها | Interference of medicines in laboratory tests

نوشته شده توسط: دکتر فرزاد باباخانی
تداخلات دارویی در آزمایش ها یک مبحث ضروری و جدایی ناپذیر در ارزیابی روش و ابزار است.داروها منابع اصلی تغییر در ...

اهمیت بالینی آزمایش پری آلبومین:

افزایش سطح سرم:

  • برخی از موارد سندرم نفروتیک: مشخصه اصلی سندرم نفروتیک پروتئینوری است که باعث هیپوپروتئینمی می شود. از آنجایی که پری آلبومین به سرعت ساخته می شود، درصد نامتناسبی از پری آلبومین می تواند در خون وجود داشته باشد، زمانی که تولید پروتئین های دیگر تا حدودی بیشتر طول بکشد.
  • بیماری هوچکین: پاتوفیزیولوژی این مشاهدات مشخص نیست.
  • بارداری: اثر استروژن باعث تحریک سنتز پروتئین (پری آلبومین) می شود.

کاهش سطح سرم:

  • سوء تغذیه
  • آسیب کبدی: سنتز پری آلبومین کاهش می یابد.
  • سوختگی: در اینجا از دست دادن حاد پروتئین از سوختگی و به طور مزمن ناشی از از دست دادن مداوم سرم از طریق سوختگی است.
  • التهاب: پری آلبومین یک پروتئین واکنش دهنده فاز حاد منفی است. در حضور التهاب، سطح پری آلبومین کاهش می یابد.

ملاحظات بالینی آزمایش پری آلبومین

  • بیمارانی که سطح پری آلبومین پایینی دارند، احتمالاً سطح سایر پروتئین ها در بدن آنها کاهش می یابد.
  • بیماران با سطح پری آلبومین پایین نیاز به مشاوره تغذیه و اصلاح کمبود تغذیه دارند.

محدوده مرجع آزمایش پری آلبومین:

  • < or =18 years: 12-32 mg/dL
  • >18 years: 19-38 mg/dL

توجه: واحد تست و محدوده نرمال تست وابسته به روش و کیت انجام دهنده تست می باشد و از آزمایشگاهی به آزمایشگاه دیگر ممکن است متغییر باشد.

سوالات متداول

چگونه از نتایج آزمایش پری آلبومین استفاده می شود؟

تا همین اواخر، آزمایش پری آلبومین یک نشانگر مفید برای وضعیت تغذیه بود و برای کمک به تشخیص سوءتغذیه پروتئین-کالری و همچنین برای مانیتور افرادی که تغذیه کاملا تزریقی (TPN، دریافت تغذیه از طریق محلولی تزریق شده به رگ) داشتند، استفاده می‌شد. همچنین برای پایش تغییرات در وضعیت تغذیه در فردی که تحت همودیالیز به عنوان بخشی از درمان بیماری کلیوی قرار می گیرد، استفاده می شد.

برخی از پزشکان همچنان از این آزمایش استفاده می کنند. با این حال، اختلاف نظر وجود دارد زیرا تغییرات در پری آلبومین ممکن است در واقع منعکس کننده شرایط دیگری مانند التهاب، عفونت یا تروما باشد. به این ترتیب، توسط برخی از متخصصان پیشنهاد شده است که آزمایش پیش آلبومین دیگر نباید برای ارزیابی وضعیت تغذیه یا تشخیص سوء تغذیه استفاده شود.

با این حال، دیگران بر این باورند که این آزمایش می تواند در تعیین پیش آگهی برای افرادی که به شدت بیمار هستند، بستری شده اند، و/یا در معرض خطر هستند مفید باشد و می تواند حمایت های تغذیه ای و دیگر حمایت هایی را که ممکن است نتایج بیمار را بهبود بخشد، ضرورت بخشد.

چه زمانی آزمایش پری آلبومین درخواست می شود؟

با توجه به احتیاط های ذکر شده در بالا، ممکن است برخی از پزشکان آزمایش پری آلبومین را در صورت وجود علائم و نشانه های سوء تغذیه یا زمانی که احساس می شود فرد در معرض خطر سوءتغذیه قرار دارد، از جمله در طول یک بیماری شدید یا مزمن، بستری شدن در بیمارستان، یا هنگام دریافت تغذیه تزریقی یا تحت همودیالیزدر خواست کنند. همچنین ممکن است برای کمک به تعیین شدت بیماری بیمار درخواست شود.

نتیجه آزمایش پری آلبومین چه چیزی را نشان می دهد؟

سطح نرمال پری آلبومین بسته به سن و جنس متفاوت است.

سطح پایین پری آلبومین ممکن است در موارد زیر دیده شود:

  • سوء تغذیه
  • بیماری شدید یا مزمن
  • التهاب
  • تروما، مانند سوختگی
  • پرکاری تیروئید
  • بیماری کبد
  • عفونت های جدی
  • برخی اختلالات گوارشی

با توجه به بحث مداوم در مورد استفاده مناسب از این آزمایش در حالی که محققان به بررسی نقش پری آلبومین در بدن و آنچه تغییرات در سطح آن در بدن منعکس می شود، ادامه می دهند، تفسیر نتایج پری آلبومین چالش برانگیز است. برخی پیشنهاد می‌کنند که یک نتیجه پری آلبومین منفرد نسبت به مجموعه‌ای از اندازه‌گیری‌هایی که با فاصله چند روز از همدیگر انجام می‌شوند، همراه با سایر ارزیابی‌های بالینی و آزمایش‌های آزمایشگاهی، کمتر معنادار است. برای مثال، ممکن است برای کمک به تفسیر نتایج پری آلبومین، آزمایش های التهابی، مانند پروتئین واکنش‌گرC  (CRP) درخواست شود.

آیا چیز دیگری هست که باید بدانم؟

داروهایی مانند آمیودارون، استروژن ها و قرص های ضد بارداری خوراکی (قرص های ضد بارداری) می توانند سطح پری آلبومین را کاهش دهند. استروئیدهای آنابولیک، آندروژن ها، پردنیزولون و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی با دوز بالا می توانند غلظت پری آلبومین را افزایش دهند.

سطوح پری آلبومین همچنین می تواند در بیماری هوچکین، نارسایی کلیه، کمبود آهن، بارداری و غدد فوق کلیوی بیش فعال باشد.

تفاوت بین تست های پری آلبومین، آلبومین سرم/پلاسما و آلبومین ادرار چیست؟

اگرچه نام ها مشابه هستند، پری آلبومین و آلبومین مولکول های کاملاً متفاوتی هستند. با این حال، هر دو پروتئین ساخته شده توسط کبد هستند، و هر دو از لحاظ تاریخی برای ارزیابی وضعیت تغذیه مورد استفاده قرار گرفته اند. آلبومین سرم/پلاسما (یا خون) اکنون بیشتر برای غربالگری و کمک به تشخیص بیماری کبد یا کلیه استفاده می شود و بر روی نمونه خون آزمایش می شود. آزمایش آلبومین ادرار (در گذشته، تست میکروآلبومین نامیده می شد) آلبومین موجود در ادرار را به عنوان شاخص اولیه آسیب کلیوی شناسایی و اندازه گیری می کند.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد

مطالب مرتبط در متااورگانون:

  • C-Reactive Protein (CRP)

در جای دیگر وب:

منابع مورد استفاده در این مطلب

Shashidhar, H. and Grigsby, D. (2017 June 23, Updated). Malnutrition. Medscape Pediatrics: General Medicine. Available online at http://emedicine.medscape.com/article/985140-overview. Accessed on 6/25/17.

Delgado, J. (2016 September, Updated). Proteins. ARUP Consult. Available online at https://arupconsult.com/content/proteins. Accessed on 6/25/17.

(© 1995–2017). Prealbumin (PAB), Serum. Mayo Clinic Mayo Medical Laboratories. Available online at http://www.mayomedicallaboratories.com/test-catalog/Clinical+and+Interpretive/9005. Accessed on 6/25/17.

Bharadwaj, S et. al. (2016 May 11). Malnutrition: laboratory markers vs nutritional assessment. Gastroenterol Rep (Oxf). 2016 Nov; 4(4): 272–280. Available online at https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5193064/. Accessed on 6/25/17.

Dawodu, S. et. al. (2015 August 13 Updated). Nutritional Management in the Rehabilitation Setting. Medscape Physical Medicine and Rehabilitation. Available online at http://emedicine.medscape.com/article/318180-overview#showall. Accessed on 6/25/17.

Wang, W. et. al. (2017 February 1). Serum prealbumin and its changes over time are associated with mortality in acute kidney injury. Sci Rep. 2017; 7: 41493. Available online at https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5286447/. Accessed on 6/25/17.

The National Kidney Foundation: Kidney Disease Outcomes Quality Initiative. Available online at http://www.kidney.org/professionals/doqi/guidelines/nut_a04.html.

Holland DC, Meers C, Lawlor ME, Lam M. Serial prealbumin levels as predictors of outcomes in a retrospective cohort of peritoneal and hemodialysis patients. Journal of Renal Nutrition, July 2001, 11(3).

National Kidney Foundation Work Group, Committee: National Kidney Foundation-Kidney Disease Outcomes Quality Initiative. Clinical practice guidelines for nutrition in chronic renal failure. American Journal of Kidney Disease, June 2000, 35(6 Suppl 2): S1-140.

Clinical Guide to Laboratory Tests. 3rd ed. Tietz N, ed. Philadelphia: W.B. Saunders & Co; 1995: 608-609.

Frey RJ. Anorexia nervosa. Gale Encyclopedia of Medicine. Gale Research, 1999.

Larry A. Broussard, PhD. Clinical Laboratory Sciences, LSU Health Sciences Center, New Orleans, LA.

Pagana, K. D. & Pagana, T. J. (© 2007). Mosby’s Diagnostic and Laboratory Test Reference 8th Edition: Mosby, Inc., Saint Louis, MO. Pp 755-756.

Clarke, W. and Dufour, D. R., Editors (© 2006). Contemporary Practice in Clinical Chemistry: AACC Press, Washington, DC. Pp 197.

Banh, L. (2006 October). Serum Proteins as Markers of Nutrition: What Are We Treating? Practical Gastroenterology [On-line information]. PDF available for download at http://www.healthsystem.virginia.edu/internet/digestive-health/nutritionarticles/BanhArticle.pdf. Accessed June 2009.

Huckleberry, Y. (2004 May 03). Nutritional Support and the Surgical Patient. Medscape Today from American Journal of Health-System Pharmacy [On-line information]. Available online at http://www.medscape.com/viewarticle/474066. Accessed June 2009.

Beck, F. and Rosenthal, T. (2002 April 15). Prealbumin: A Marker for Nutritional Evaluation. American Family Physician [On-line information]. Available online at http://www.aafp.org/afp/20020415/1575.html. Accessed June 2009.

Cassels, C. (2005 December 20). Hemodialysis, Prealbumin an independent predictor of mortality/morbidity. Medscape Medical News [On-line information]. Available online at http://www.medscape.com/viewarticle/538923. Accessed June 2009.

Johnson, A. (2007). Clinical indications for plasma protein assays: transthyretin (prealbumin) in inflammation and malnutrition. Clinical Chemistry and Laboratory Medicine. PDF available for download at http://www.ifcc.org/media/148186/CPP%20ClinChemLabMed%20200745419426.pdf. Accessed May 2013.

Parrish, C.R. (2006). Serum Proteins as Markers of Nutrition: What are we treating? Nutrition Issues in Gastroenterology. PDF available for download through http://www.medicine.virginia.edu. Accessed May 2013.

Shenkin A. Serum Prealbumin: Is It a Marker of Nutritional Status or of Risk of Malnutrition? Clin Chem Dec 2006 vol. 52 no. 12 2177-2179. Available online at http://www.clinchem.org/content/52/12/2177.full. Accessed March 2013.

Beck F. Prealbumin: A Marker for Nutritional Evaluation. Am Fam Physician. 2002 Apr 15;65(8):1575-1579. Available online at http://www.aafp.org/afp/2002/0415/p1575.html. Accessed May 2013.

Henry’s Clinical Diagnosis and Management by Laboratory Methods. 21st ed. McPherson R, Pincus M, eds. Philadelphia, PA: Saunders Elsevier: 2007, Pp 235-236.

Tietz Textbook of Clinical Chemistry and Molecular Diagnostics. Burtis CA, Ashwood ER, Bruns DE, eds. 4th edition, St. Louis: Elsevier Saunders; 2006, Pg 563.

Pagana and Pagana. Mosby’s Manual of Diagnostic and Laboratory Tests. Fourth edition. Pp. 424-427.

Consensus Statement of the Academy of Nutrition and Dietetics/American Society for Parenteral and Enteral Nutrition: Characteristics Recommended for the Identification and Documentation of Adult Malnutrition (Undernutrition). Jane V. White, PhD, RD, FADA; Peggi Guenter, PhD, RN; Gordon Jensen, MD, PhD, FASPEN; Ainsley Malone, MS, RD, CNSC; Marsha Schofield, MS, RD; the Academy Malnutrition Work Group; the A.S.P.E.N. Malnutrition Task Force; and the A.S.P.E.N. Board of Directors. J Acad Nutr Diet. 2012;112:730-738.

دکتر فرزاد باباخانیمشاهده نوشته ها

PHD ویروس‌شناسی پزشکی از دانشگاه علوم پزشکی تهران

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *