عدم هماهنگی نتایج باکتریوری و پیوری در آنالیز ادرار

دکتر علیرضا لطفی کیان
آخرین بروزرسانی
17 آذر 1402
آخرین بروزرسانی
17 آذر 1402
عدم هماهنگی نتایج باکتریوری و پیوری در آنالیز ادرار

🔲 در بخش آنالیز ادرار آزمایشگاه کلینیکال گاهی اوقات مواردی از عدم هماهنگی بین ِنتایج باکتریوری و پیوری [pyuria] در آزمایش آنالیز ادرار مشاهده می شود. عفونت دستگاه ادراری (Urinary tract infection[UTI]) بنابر تعریف عبارت است از پاسخ التهابی بافت اروتلیوم به تهاجم باکتریال ْکه مرتبط می شود با پیوری و باکتریوری.

پیوری (pyuria) چیست؟

پیوری یک وضعیت پزشکی است که با وجود تعداد غیرطبیعی زیاد گلبول های سفید خون (لکوسیت ها) یا WBC در ادرار مشخص می شود. گلبول های سفید خون بخش مهمی از سیستم ایمنی بدن هستند و به طور معمول در شرایط عادی به مقدار قابل توجهی در ادرار یافت نمی شوند. وجود پیوری نشان دهنده التهاب یا عفونت در دستگاه ادراری است.

علل شایع پیوری عبارتند از:

  • عفونت های دستگاه ادراری (UTIs): عفونت های باکتریایی دستگاه ادراری، مانند سیستیت یا پیلونفریت، می تواند منجر به پیوری شود.
  • عفونت کلیه: عفونت هایی که کلیه ها را تحت تاثیر قرار می دهد، که به عنوان پیلونفریت شناخته می شود، می تواند منجر به پیوری شود.
  • عفونت های مقاربتی (STIs): برخی از بیماری های مقاربتی مانند کلامیدیا و سوزاک ممکن است باعث پیوری شوند.
  • سیستیت بینابینی: یک بیماری مزمن که باعث التهاب مثانه و همراه با پیوری می شود.
  • سنگ کلیه: وجود سنگ کلیه می تواند باعث تحریک و التهاب شود و منجر به پیوری شود.
  • شرایط التهابی: شرایطی مانند لوپوس یا برخی بیماری های خودایمنی ممکن است به پیوری کمک کنند.

پیوری pyuria چیست؟

بسیار مهم است که با یک متخصص مراقبت های بهداشتی برای ارزیابی جامع و مدیریت مناسب بر اساس علت خاص پیوری مشورت کنید.

موارد پیوری بدون باکتریوری یا پیوری استریل (sterile pyuria):

پیوری بدون باکتریوری، که اغلب به عنوان پیوری استریل شناخته می شود، وضعیتی است که در آن تعداد گلبول های سفید خون (WBCs) بالا در ادرار وجود دارد، اما شواهدی از عفونت باکتریایی وجود ندارد. تشخیص این وضعیت می تواند چالش برانگیز باشد و ممکن است با علل زمینه ای مختلفی همراه باشد. در اینجا چند دلیل بالقوه برای پیوری استریل وجود دارد:

  • عفونت TBو یا باکتری های سخت رشد (fastidious) مانندکلامیدیا تراکوماتیس، مایکوپلاسما، نیسریاگونوره یا اروآپلاسما
  • اورولیتیازیس (stones) و اجسام خارجی (foreign bodies)
  • درمان آنتی بیوتیکی ناقص و یاتراپی UTI طی دو هفته ی اخیر
  • سیستیت بینابینی (interstitial cystitis)
  • شیستوزومیازیس
  • عفونت ژینکولوژیک
  • پروستاتیت
  • عفونت ویرال GIT
  • عفونت قارچی
  • داشتن سوند ادراری یا در حال حاضر یا اخیراً
  • انجام سیستوسکوپی یا اندوسکوپی ارولوژیک ِاخیر
  • اشعه به ناحیه ی لگن (pelvic)
  • فیستول ادراری
  • کلیه ی پلی کیستیک (PKD)
  • ردپیوندکلیوی
  • نفریت بینابینی یا نفروپاتی آنالژزیک
  • نکروزپاپیلاری
  • بیماری های التهابی مانند کاوازاکی و SLE
  • واژینیت آتروفیک پُست منوپوزال
  • بالانیت (Balanitis)
  • آپاندیسیت یا دایورتیکولیت
  • عفونت های غیر ارولوژیک مانند پنومونی
  • بیماری قلبی مادرزادی سیانوتیک
  • سارکوییدوز
  • کارسینومای درجا (CIS=Carcinoma in situ)
  • اختلالات خود ایمنی: شرایطی مانند لوپوس
  • واکنش آلرژیک: برخی از افراد ممکن است پیوری استریل را به دلیل پاسخ آلرژیک در دستگاه ادراری تجربه کنند.
  • ناشی از دارو: برخی داروها، مانند داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) یا دیورتیک ها، ممکن است به عنوان یک عارضه جانبی باعث ایجاد پیوری استریل شوند.

عفونت های دستگاه ادراری UTIs

باکتریوری (Bacteriuria) چیست؟

باکتریوری به وجود باکتری در ادرار اشاره دارد. در حالی که دستگاه ادراری به طور معمول یک محیط استریل است، باکتری ها می توانند وارد سیستم ادراری شده و در آن تکثیر شوند و منجر به باکتریوری شود. باکتریوری را می توان به دو نوع اصلی تقسیم کرد: باکتریوری علامت دار و باکتریوری بدون علامت.

  • باکتریوری علامت دار: این زمانی اتفاق می افتد که هم وجود باکتری در ادرار وجود داشته باشد و هم علائم عفونت دستگاه ادراری (UTI). علائم شایع عبارتند از تکرر ادرار، درد یا سوزش در هنگام ادرار و ناراحتی زیر شکم. باکتریوری علامت دار معمولاً نیاز به درمان با آنتی بیوتیک دارد.
  • باکتریوری بدون علامت: باکتریوری بدون علامت با وجود باکتری در ادرار بدون هیچ گونه علائم همراه UTI مشخص می شود. این عارضه در جمعیت های خاصی مانند زنان باردار، افراد مسن و افرادی که کاتتر دارند شایع تر است. باکتریوری بدون علامت ممکن است لزوماً در همه موارد نیاز به درمان نداشته باشد، به خصوص اگر فرد در معرض خطر عوارض نباشد.

علل و عوامل خطر رایج برای باکتریوری عبارتند از:

  • عفونت های دستگاه ادراری (UTIs): شایع ترین علت باکتریوری، عفونت باکتریایی دستگاه ادراری است که می تواند مثانه (سیستیت) یا کلیه ها (پیلونفریت) را درگیر کند.

    استفاده از کاتتر: افرادی که کاتترهای ادراری ساکن دارند، به دلیل احتمال ورود باکتری به دستگاه ادراری، در معرض افزایش خطر ابتلا به باکتریوری هستند.

  • ناهنجاری های ساختاری: شرایطی که باعث ناهنجاری های ساختاری در دستگاه ادراری می شوند، مانند سنگ کلیه یا احتباس ادرار، ممکن است افراد را مستعد ابتلا به باکتریوری کند.
  • فعالیت جنسی: فعالیت جنسی می تواند باکتری را وارد مجرای ادرار کند و خطر باکتریوری را افزایش دهد.

باکتریوری Bacteriuria چیست؟

تشخیص باکتریوری معمولاً از طریق کشت ادرار تأیید می‌شود، که باکتری‌های خاص موجود را شناسایی می‌کند و در صورت لزوم به درمان آنتی‌بیوتیکی مناسب کمک می‌کند. توجه به این نکته ضروری است که همه موارد باکتریوری نیاز به درمان ندارند و رویکرد درمان به علامت یا بدون علامت بودن باکتریوری و همچنین علت زمینه ای بستگی دارد. افرادی که علائم نشان دهنده UTI را تجربه می کنند باید برای ارزیابی و درمان مناسب به دنبال مراقبت های پزشکی باشند.

موارد باکتریوری بدون پیوری:

باکتریوری بدون پیوری (وجود گلبول‌های سفید خون در ادرار) می‌تواند در شرایط خاصی رخ دهد، و توضیح اینکه چرا گلبول‌های سفید به طور همزمان افزایش نمی‌یابند، ممکن است چالش برانگیز باشد. در اینجا چند سناریو بالقوه وجود دارد:

  • باکتریوری بدون علامت در بارداری: زنان باردار گاهی اوقات ممکن است به باکتریوری بدون پیوری مبتلا شوند. تغییرات مربوط به بارداری در دستگاه ادراری می تواند پاسخ ایمنی را تغییر دهد و باکتریوری بدون علامت در زنان باردار نسبتا شایع است. نظارت و در صورت لزوم، درمان باکتریوری بدون علامت در دوران بارداری برای جلوگیری از عوارض ضروری است.
  • کلونیزاسیون مزمن باکتریایی: برخی از افراد ممکن است کلونیزاسیون باکتریایی مزمن دستگاه ادراری بدون پاسخ التهابی فعال داشته باشند. در این موارد، باکتری ممکن است بدون ایجاد یک واکنش ایمنی قابل توجه باقی بماند و منجر به کمبود پیوری شود.
  • پروستاتیت: عفونت های باکتریایی پروستات (پروستاتیت) ممکن است باعث باکتریوری بدون پیوری قابل توجه شود. پاسخ التهابی ممکن است در پروستات موضعی باشد و گلبول های سفید خون ممکن است به راحتی در ادرار قابل تشخیص نباشند.
  • عفونت ادراری پیچیده: در موارد خاصی از عفونت های پیچیده دستگاه ادراری، باکتری ممکن است بدون پاسخ ایمنی قوی که در پیوری منعکس می شود وجود داشته باشد. این می تواند در حضور عواملی رخ دهد که پاسخ ایمنی را مختل می کنند یا زمانی که عفونت عمیق است.
  • افراد نقص ایمنی: افراد ضعیف سیستم ایمنی، مانند آنهایی که شرایط پزشکی خاصی دارند یا تحت درمان سرکوب کننده سیستم ایمنی هستند، ممکن است پاسخ التهابی معمولی نداشته باشند که منجر به باکتریوری بدون پیوری قابل توجه شود.

🔴 موارد باکتریوری بدون پیوری اغلب به علت کلونیزاسیون باکتریال می باشد که آلودگی (contamination) محسوب شده و نشان دهنده ی عفونت (infection) نمی باشد.

توجه به این نکته مهم است که در حالی که این سناریوها ممکن است، عدم وجود پیوری در حضور باکتریوری عادی نیست. در بیشتر موارد عفونت دستگاه ادراری، پاسخ ایمنی هم منجر به حضور باکتری و هم افزایش گلبول های سفید در ادرار (پیوری) می شود. اگر نگرانی در مورد باکتریوری بدون پیوری وجود دارد، ارزیابی کامل توسط یک پزشک معالج برای تعیین علت زمینه ای و مدیریت مناسب ضروری است.

در سایت Cleveland Clinic در مورد پیوری بیشتر بخوانید:

پیوری وضعیتی است که در آن شما در ادرار خود چرک دارید. UTI شایع ترین علت است، اما علل دیگر عبارتند از STI، عفونت های ویروسی و استفاده مزمن از برخی داروها. شایع ترین علامت ادرار کدر و بدبو است. درمان شامل مدیریت علت آن است.

مطالب مرتبط در متااورگانون:

آزمایش کشت ادرار (Urine Culture)

آزمایش کشت ادرار (Urine Culture)

آزمایش ادرار (Urinalysis) | آنالیز ادرار

آزمایش ادرار (Urinalysis) | آنالیز ادرار

هیپرگلیسمی بدون گلوکزوری + گلوکزوری بدون هیپرگلیسمی

هیپرگلیسمی بدون گلوکزوری + گلوکزوری بدون هیپرگلیسمی

چرا بیلی روبین دایرکت بیشتر از بیلی روبین توتال می شود؟

چرا بیلی روبین دایرکت بیشتر از بیلی روبین توتال می شود؟

آزمایش حساسیت آنتی بیوتیکی | آنتی بیوگرام | Antibiotic Susceptibility

آزمایش حساسیت آنتی بیوتیکی | آنتی بیوگرام | Antibiotic Susceptibility

📚 ترجمه و نگارش:
🖊 دکترعلیرضا لطفی کیان 🖊
دکترای علوم آزمایشگاهی بالینی
از دانشگاه علوم پزشکی ایران

مورد تایید و بازبینی شده توسط:

دکتر فرزاد باباخانی
دکتر فرزاد باباخانی

این مقاله را به دوستان خود معرفی کنید

منابع مقاله

این مقاله تالیف شده است و یا منابع مربوطه ثبت نشده است.

این مقاله برای شما مفید بود؟

ثبت دیدگاه

Go to Top