آزمایش دی دایمر (D-dimer) | قطعه دی-دایمر تجزیه فیبرین

دکتر فرزاد باباخانی
آخرین بروزرسانی
9 آبان 1402
آخرین بروزرسانی
9 آبان 1402
آزمایش دی دایمر (D-dimer) | قطعه دی-دایمر تجزیه فیبرین

D-dimer یک قطعه پروتئینی (قطعه کوچک) است که در اثر حل شدن لخته خون در بدن شما ساخته می شود. لخته شدن خون فرآیند مهمی است که مانع از دست دادن خون بیش از حد در هنگام آسیب می شود. به طور معمول، بدن شما لخته را پس از بهبودی زخم حل(لیز) می کند.

اسامی دیگر:

  • قطعه دی-دایمر تجزیه فیبرین
  • Fragment D-dimer Fibrin Degradation Fragment

چرا آزمایش دی دایمر (D-Dimer) درخواست می شود؟

آزمایش D-dimer برای اهداف زیر درخواست می شود:

  • ارزیابی لخته های خون (ترومبوز): شایع ترین دلیل درخواست آزمایش دی دایمر، ارزیابی وجود لخته خون است، به ویژه در مواردی که مشکوک به ترومبوز ورید عمقی (DVT) یا آمبولی ریه (PE) است. D-dimer محصول تجزیه فیبرین است، پروتئینی که در تشکیل لخته خون و انحلال آن نقش دارد. سطوح بالا D-dimer می تواند نشان دهنده فیبرینولیز در حال انجام یا اخیر باشد که تجزیه لخته های خون است.
  • کمک تشخیصی برای ترومبوز ورید عمقی (DVT): آزمایش D-dimer ممکن است به عنوان یک آزمایش رد کردن در افراد دارای علائم حاکی از DVT، مانند درد پا، تورم و قرمزی استفاده شود. اگر نتیجه D-dimer منفی باشد (زیر یک آستانه خاص)، نشان می دهد که احتمال DVT کم است و نیاز به مطالعات تصویربرداری بیشتر مانند سونوگرافی را کاهش می دهد. با این حال، یک نتیجه مثبت D-dimer DVT را تایید نمی کند. این فقط نشان می دهد که ارزیابی تشخیصی بیشتر ضروری است.
  • کمک تشخیصی برای آمبولی ریه (PE): در افراد مشکوک به آمبولی ریه (لخته شدن خون در ریه ها)، ممکن است از آزمایش D-dimer برای کمک به تعیین احتمال PE استفاده شود. یک نتیجه منفی D-dimer در یک بیمار کم خطر می تواند برای حذف PE استفاده شود و نیاز به مطالعات تصویربرداری تهاجمی تر و پرهزینه تر مانند سی تی آنژیوگرافی ریه را کاهش دهد. مانند DVT، نتیجه مثبت D-dimer آمبولی ریه را تایید نمی کند. باعث ارزیابی بیشتر تشخیصی می شود.
  • نظارت بر درمان ضد انعقاد: سطوح D-dimer را می توان برای نظارت بر اثربخشی درمان ضد انعقاد (رقیق کننده های خون) در افراد با سابقه لخته شدن خون یا شرایط پزشکی خاص که خطر تشکیل لخته را افزایش می دهد، استفاده کرد. کاهش سطح D-dimer در طول زمان ممکن است نشان دهنده این باشد که درمان ضد انعقاد با موفقیت از تشکیل لخته جدید جلوگیری می کند یا لخته موجود در حال شکستن است.
  • ارزیابی انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC): DIC یک وضعیت پزشکی جدی است که با لخته شدن خون گسترده و خونریزی همزمان مشخص می شود. افزایش سطح D-dimer اغلب در افراد مبتلا به DIC دیده می شود و این آزمایش می تواند به عنوان نشانگری برای ارزیابی شدت بیماری استفاده شود.
  • ارزیابی سایر شرایط: در برخی موارد، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ممکن است برای ارزیابی شرایطی غیر از اختلالات لخته شدن خون، آزمایش D-dimer را درخواست کنند. افزایش سطح D-dimer می تواند در برخی از عفونت ها، التهاب، بدخیمی ها و پس از جراحی رخ دهد.
  • تشخیص و ارزیابی شدت کووید-19: در طول همه گیری COVID-19، از آزمایش D-dimer برای ارزیابی شدت بیماری استفاده شده است. افزایش سطح D-dimer با خطر بالاتر ابتلا به COVID-19 شدید و عوارضی مانند ترومبوز مرتبط است.

توجه به این نکته ضروری است که اگرچه آزمایش D-dimer ابزار ارزشمندی در ارزیابی اختلالات لخته شدن خون است، اما یک آزمایش تشخیصی قطعی نیست. افزایش سطح D-dimer می تواند در شرایط مختلف رخ دهد و یک نتیجه مثبت باید همراه با یافته های بالینی و سایر تست های تشخیصی تفسیر شود. یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی با تخصص در هماتولوژی یا پزشکی عروق معمولاً نتایج D-dimer را تفسیر می کند و مناسب ترین مسیر عمل را تعیین می کند.

چه زمانی آزمایش دی دایمر (D-Dimer) بایستی انجام شود؟

آزمایش D-dimer معمولاً توسط پزشکان در موقعیت های بالینی خاص درخواست می شود که مشکوک به شرایط پزشکی خاص، به ویژه موارد مربوط به اختلالات لخته شدن خون باشد. این یک آزمایش روتین یا غربالگری نیست و در صورت وجود علائم خاص یا عوامل خطر استفاده می شود. در اینجا چند سناریو وجود دارد که در آن آزمایش D-dimer ممکن است در نظر گرفته شود:

علائم ترومبوز ورید عمقی (DVT):
– درد یا تورم ساق پا، به ویژه زمانی که یک طرفه باشد (یک پا را تحت تاثیر قرار دهد)
– قرمزی و گرمی در یک پا
– وریدهای سطحی قابل مشاهده (وریدهای جانبی)
– علامت هومنز مثبت (درد در ساق پا به هنگام خمیدگی پشتی پا) امروزه کمتر مورد استفاده قرار می گیرد اما ممکن است همچنان مورد توجه قرار گیرد.

علائم آمبولی ریه (PE):
– شروع ناگهانی تنگی نفس
– درد قفسه سینه، به ویژه هنگام تنفس عمیق
– ضربان قلب سریع
– سرفه خونی (هموپتیزی)
– احساس اضطراب یا عذاب قریب الوقوع

عوامل خطر برای DVT یا PE:
– سابقه شخصی DVT یا PE
– سابقه خانوادگی لخته شدن خون
– جراحی های اخیر به ویژه جراحی ارتوپدی
– بی حرکتی طولانی مدت، مانند سفرهای طولانی مدت
– استفاده از داروهای ضد بارداری هورمونی یا درمان جایگزینی هورمونی
– بارداری یا زایمان اخیر
– سرطان یا درمان سرطان
– اختلالات انعقادی ارثی یا اکتسابی
– سن بالا

ارزیابی انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC):
– در موارد مشکوک به DIC، که ممکن است با خونریزی و لخته شدن غیر قابل توضیح مشخص شود، می توان از تست D-dimer برای ارزیابی شدت بیماری استفاده کرد.

نظارت بر درمان ضد انعقاد:
– در افرادی که تحت درمان ضد انعقاد (رقیق کننده های خون) هستند، ممکن است از آزمایش دوره ای D-dimer برای ارزیابی اثربخشی درمان استفاده شود.

خطر ابتلا به کووید-19 و ترومبوز:
– در طول همه گیری COVID-19، آزمایش D-dimer برای ارزیابی شدت بیماری و خطر ترومبوز در افراد دارای علائم شدید COVID-19 استفاده می شد.

توجه به این نکته مهم است که اگرچه آزمایش D-dimer می تواند در ارزیابی این شرایط کمک کند، اما به تنهایی یک آزمایش تشخیصی قطعی نیست. افزایش سطح D-dimer می تواند در شرایط مختلف از جمله عفونت، التهاب، تروما و جراحی رخ دهد. بنابراین، هنگام ارزیابی DVT یا PE، تفسیر نتایج D-dimer باید همراه با یافته‌های بالینی و سایر آزمایش‌های تشخیصی، مانند مطالعات تصویربرداری مانند اولتراسوند، سی‌تی اسکن، یا اسکن‌های تهویه-پرفیوژن انجام شود.

نمونه مورد نیاز برای آزمایش دی دایمر (D-Dimer):

  • ظرف/لوله: لوله با درب آبی کم رنگ (حاوی ضد انعقاد سدیم سیترات)
  • نوع نمونه: پلاسما
  • حجم نمونه: یک میلی لیتر
لوله سدیم سیترات

لوله آزمایش مخصوص آزمایش D-Dimer (حاوی سدیم سیترات 3/2 درصد)

شرایط نگهداری دمائی نمونه آزمایش D-Dimer

شرایط-قبول-یا-رد-نمونه-آزمایش-D-Dimer

روش های مختلف جمع آوری نمونه های آزمایشگاه

روش های مختلف جمع آوری نمونه های آزمایشگاه

لوله های آزمایش و ضد انعقادها (Test tubes and Anticoagulants)

لوله های آزمایش و ضد انعقادها (Test tubes and Anticoagulants)

ذخیره سازی نمونه های آزمایشگاهی

ذخیره سازی نمونه های آزمایشگاهی

روش های مختلف آزمایشگاهی برای انجام آزمایش دی دایمر (D-Dimer):

روش ایمونواسی لاتکس (LIA):

لاتکس ایمونواسی (LIA) یک روش آزمایشگاهی است که برای آزمایش D-Dimer استفاده می شود که غلظت D-dimer را در خون بیمار اندازه گیری می کند. این سنجش از ذرات لاتکس پوشیده شده با آنتی بادی های مخصوص D-dimer استفاده می کند. هنگامی که D-dimer در نمونه بیمار وجود دارد، به این آنتی بادی ها متصل می شود و منجر به آگلوتیناسیون یا کلوخه شدن ذرات لاتکس می شود. در اینجا شرح مفصلی از روش ایمونواسی لاتکس برای آزمایش D-Dimer آورده شده است:

  • جمع آوری نمونه: نمونه خون از طریق رگ گیری از بیمار جمع آوری می شود. نمونه معمولاً در یک لوله حاوی یک ضد انعقاد برای جلوگیری از لخته شدن جمع آوری می شود. سپس لوله سانتریفیوژ می شود تا پلاسما را از اجزای سلولی خون جدا کند.
  • آماده سازی نمونه: پلاسما یا سرم به دقت به لوله آزمایش تمیز یا پلیت میکروتیتر منتقل می شود. اجتناب از همولیز یا آلودگی در این مرحله ضروری است.
  • تهیه معرف: ذرات لاتکس پوشش داده شده با آنتی بادی های اختصاصی D-dimer به صورت سوسپانسیون در محلول بافر (رقیق کننده) ارائه می شود. معرف به آرامی مخلوط یا معکوس می شود تا از همگنی اطمینان حاصل شود.
  • مخلوط کردن معرف و نمونه: حجم مشخصی از معرف (سوسپانسیون آنتی بادی لاتکس-دی دایمر) به نمونه پلاسما یا سرم بیمار اضافه می شود. حجم معرف اضافه شده بر اساس رویه های عملیاتی استاندارد آزمایشگاه از پیش تعیین شده است. لوله آزمایش یا چاه صفحه میکروتیتر به آرامی مخلوط یا هم زده می شود تا از اختلاط کامل نمونه و معرف اطمینان حاصل شود. این کار را می توان با استفاده از روتاتور یا همزن انجام داد.
  • انکوباسیون: مخلوط نمونه و معرف برای مدت معینی معمولاً در دمای کنترل شده اجازه انکوبه می شود. در طول این مدت، هر D-دایمر موجود در نمونه بیمار به آنتی بادی های مخصوص D-dimer روی ذرات لاتکس متصل می شود.
  • آژیتاسیون: لوله آزمایش یا میکروپلیت به آرامی به هم زدن یا چرخش دوره ای در طول انکوباسیون برای تقویت آگلوتیناسیون.
  • مشاهده: پس از دوره انکوباسیون، مخلوط از نظر وجود یا عدم وجود آگلوتیناسیون قابل مشاهده (کلوپه شدن ذرات لاتکس) مشاهده می شود. میزان آگلوتیناسیون با غلظت D-dimer در نمونه بیمار متناسب است.
  • تفسیر: Ddimer در پلاسما با افزودن ذرات لاتکس پلی استایرن پوشش داده شده با آنتی بادی های مونوکلونال مخصوص دامنه D-dimer مورد سنجش قرار می گیرد. ذرات لاتکس در حضور محصولات تجزیه فیبرین محلول (FDP) حاوی دامنه D-dimer آگلوتینه می شوند. درجه آگلوتیناسیون مستقیماً با غلظت D-dimer در نمونه متناسب است و با اندازه گیری کاهش نور عبوری ناشی از سنگدانه ها (ایمونواسی کدورت سنجی) تعیین می شود

 

لاتکس ایمونو اسی

اساس روش لاتکس ایمونواسی

روش ایمونواسی کمی‌لومینسانس (CLIA):

روش ایمونواسی کمی‌لومینسانس (CLIA) برای انجام آزمایش D-Dimer یک روش بسیار حساس و کمی است که برای اندازه‌گیری غلظت D-dimer در خون بیمار استفاده می‌شود. این روش بر واکنش‌های نورتابی شیمیایی متکی است و آن را برای تشخیص حتی سطوح بسیار پایین D-dimer مناسب می‌سازد. در اینجا شرح مفصلی از روش CLIA برای آزمایش D-Dimer آمده است:

  • جمع آوری نمونه: نمونه خون از طریق رگ گیری از بیمار جمع آوری می شود. نمونه معمولاً در یک لوله حاوی یک ضد انعقاد برای جلوگیری از لخته شدن جمع آوری می شود. سپس لوله سانتریفیوژ می شود تا پلاسما را از اجزای سلولی خون جدا کند.
  • آماده سازی نمونه: پلاسما یا سرم به دقت به لوله آزمایش تمیز یا پلیت میکروتیتر منتقل می شود. اجتناب از همولیز یا آلودگی در این مرحله ضروری است.
  • تهیه معرف: معرف ها و مواد مخصوص D-Dimer CLIA در یک کیت سنجش ارائه می شوند. این معرف‌ها معمولاً شامل آنتی‌بادی‌ها یا پروب‌هایی هستند که با لومینسانس نشان‌دار شده‌اند که به طور خاص به D-dimer در نمونه بیمار متصل می‌شوند. دستورالعمل های سازنده را برای تهیه معرف ها، از جمله رقت ها یا مخلوط های مورد نیاز، دنبال کنید.
  • اختلاط نمونه و معرف: حجم مشخصی از نمونه پلاسمایی بیمار به ظرف واکنش یا چاهک صفحه میکروتیتر اضافه می شود. حجم معینی از معرف شیمیایی لومینسانس تهیه شده به همان ظرف واکنش یا چاهک اضافه می شود. مخلوط نمونه و معرف با استفاده از پیپت یا سیستم اختلاط خودکار کاملاً مخلوط می شود. اختلاط مناسب تضمین می‌کند که D-dimer موجود در نمونه می‌تواند به آنتی‌بادی‌های نشان‌دار شده با نورتابی شیمیایی متصل شود.
  • انکوباسیون: مخلوط نمونه و معرف نورتابی شیمیایی برای مدت معینی در دمای کنترل شده اجازه انکوبه می شود. در طول این مدت، هر D-dimer در نمونه بیمار به آنتی بادی های نشاندار شده با نورتابی شیمیایی متصل می شود.
  • واکنش نورتابی شیمیایی: پس از انکوباسیون، یک سوبسترای نورتابی شیمیایی به ظرف یا چاهک واکنش اضافه می شود. سوبسترا با برچسب نورتابی شیمیایی روی آنتی بادی های متصل به D-dimer واکنش می دهد. این واکنش نور تولید می کند و شدت نور ساطع شده با مقدار D-dimer در نمونه نسبت مستقیم دارد.
  • اندازه گیری: سیگنال نورتابی شیمیایی با استفاده از یک آنالایزر ایمونواسی نوری شیمیایی اندازه گیری می شود. آنالایزر نور ساطع شده را کمی می کند و یک نتیجه عددی ارائه می دهد. نتیجه به عنوان غلظت D-dimer در نمونه بیمار، به طور معمول در واحدهایی مانند ng/mL یا میکروگرم بر میلی لیتر گزارش می شود.
  • تفسیر: پرسنل آزمایشگاه نتیجه D-Dimer را بر اساس محدوده مرجع تعیین شده و دستورالعمل های بالینی تفسیر می کنند. افزایش سطح D-dimer ممکن است نشان دهنده شرایط مختلف از جمله تشکیل لخته خون باشد، اما ارزیابی بالینی بیشتر و آزمایش های تشخیصی اغلب برای تعیین علت زمینه ای ضروری است.
روش ایمونواسی کمی‌لومینسانس (CLIA)

روش ایمونواسی کمی‌لومینسانس (CLIA)

روش CLIA برای آزمایش D-Dimer بسیار حساس و خاص است و آن را به ابزاری ارزشمند در ارزیابی اختلالات ترومبوتیک و لخته شدن تبدیل می کند. این نتایج کمی را ارائه می دهد، که می تواند به ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی کمک کند تا شدت بیماری را ارزیابی کنند و تصمیمات درمانی را راهنمایی کنند.

آمادگی قبل از انجام آزمایش دی دایمر (D-Dimer):

  • به آمادگی خاصی مانند ناشتایی نیاز ندارد
  • اگر بیمار داروهای ضد انعقاد دریافت می کند یا مبتلا به بیماری های انعقادی است، به یاد داشته باشید که زمان خونریزی افزایش می یابد.حتما این موضوع را به مسئول نمونه گیری اطلاع دهید.

چه چیزی در آزمایش دی دایمر (D-Dimer) مورد بررسی قرار می گیرد؟

D-dimer یکی از قطعات پروتئینی است که هنگام حل شدن لخته خون در بدن تولید می شود. معمولاً در سطح بسیار پایین این اتفاق در بدن رخ می دهد.اگر بدن در حال تشکیل و شکستن لخته های خون باشد، مقادیر D-dimer افزایش می یابد. این آزمایش D-dimer را در خون تشخیص می دهد.

هنگامی که رگ یا بافتی آسیب می‌بیند و شروع به خونریزی می‌کند، فرآیندی به نام هموستاز توسط بدن آغاز می‌شود تا یک لخته خون ایجاد کند تا خونریزی را محدود و در نهایت متوقف کند. این فرآیند رشته‌هایی از پروتئینی به نام فیبرین را تولید می‌کند که به هم متصل می‌شوند و یک شبکه فیبرین را تشکیل می‌دهند. این توری همراه با پلاکت ها به نگه داشتن لخته خون در محل آسیب تا زمان بهبودی کمک می کند.

مراحل-هوستاز-و-جلوگیری-از-خونریزی

مراحل هوستاز و جلوگیری از خونریزی

هنگامی که این ناحیه التیام پیدا کرد و دیگر نیازی به لخته نیست، بدن از آنزیمی به نام پلاسمین برای شکستن لخته (ترومبوز) به قطعات کوچک استفاده می کند تا بتوان آن را خارج کرد. قطعات فیبرین متلاشی شده در لخته، محصولات تخریب فیبرین (FDP) نامیده می شوند که از قطعات فیبرین با اندازه های مختلف تشکیل شده است. یکی از محصولات نهایی تجزیه فیبرین تولید شده D-dimer است که در صورت وجود می توان آن را در نمونه خون اندازه گیری کرد. سطح D-dimer در خون می تواند زمانی که تشکیل و تجزیه قابل توجه لخته های فیبرین در بدن وجود داشته باشد به طور قابل توجهی افزایش یابد.

D-dimerبه صورت جزئی تر:

ترومبین، آنزیم انتهایی آبشار پیش از انعقاد پلاسما، فیبرینو پپتیدهای A و B را از فیبرینوژن جدا می کند و مونومر فیبرین را تولید می کند. مونومر فیبرین شامل دامنه های D در هر انتهای مولکول و یک دامنه E مرکزی است. بیشتر مونومرهای فیبرین با هم راستایی مکرر انتها به انتها حوزه‌های D2 مولکول مجاور در تماس جانبی با دامنه E یک مولکول سوم، پلیمریزه می‌شوند و فیبرین نامحلول یا لخته فیبرینی را تشکیل می‌دهند. لخته فیبرین متعاقباً توسط فاکتور XIII فعال شده با ترومبین تثبیت می شود، که مونومرهای فیبرین را به صورت کووالانسی با ترانس آمیداسیون، از جمله دایمر شدن دامنه های D مونومرهای فیبرین پلیمریزه شده مجاور، به هم متصل می کند.

لخته فیبرین با کاتالیز کردن فعال شدن پلاسمینوژن (توسط فعال کننده های پلاسمینوژن) برای تشکیل آنزیم پلاسمین، باعث فعال شدن فیبرینولیز می شود. پلاسمین به طور پروتئولیتیکی فیبرین پیوند خورده را تجزیه می کند و در نهایت محصولات تجزیه فیبرین محلول با اندازه های مختلف تولید می کند که شامل قطعات پیوندی متقابل حاوی اپی توپ های D-دایمر نئوآنتی ژنیک (DD) می شود.

پلاسمین همچنین فیبرینوژن را تجزیه می‌کند تا قطعات X، Y، D و E را تشکیل دهد. سنجش‌های ایمنی D-دایمر از آنتی‌بادی‌های مونوکلونال برای نئوآنتی‌ژن DD استفاده می‌کنند و عمدتاً محصولات تخریب فیبرین پیوند خورده را شناسایی می‌کنند، در حالی که محصولات تجزیه فیبرین لیتیک-X، Y، D و E و پلیمرهای آنها ممکن است از فیبرینوژن یا فیبرین مشتق شوند. بنابراین، محتوای خون D-dimer به طور غیرمستقیم منعکس کننده تولید ترومبین و پلاسمین است، که تقریباً نشان دهنده وضعیت گردش یا فعال سازی مکانیسم های پیش انعقاد خون جفت شده و فیبرینولیتیک است.

سنجش d-dimer ممکن است اختصاصی تر از روش FDP باشد، اما حساسیت کمتری دارد. بنابراین، ترکیب FDP و d-dimer یک تست بسیار حساس و اختصاصی برای تشخیص DIC ارائه می دهد.

برای فردی که در معرض خطر کم یا متوسط ​​لخته شدن خون (ترومبوز) و/یا آمبولی ترومبوتیک است، ارزش آزمایش D-dimer این است که می توان از آن در اورژانس بیمارستان برای تعیین احتمال وجود لخته استفاده کرد. تست D-dimer منفی (سطح D-dimer زیر یک آستانه از پیش تعیین شده است) نشان می دهد که احتمال وجود ترومبوز بسیار بعید است. با این حال، آزمایش D-dimer مثبت نمی تواند وجود یا عدم وجود لخته را پیش بینی کند. این نشان می دهد که اقدامات تشخیصی بیشتری مورد نیاز است (به عنوان مثال، سونوگرافی، سی تی آنژیوگرافی).

عوامل و شرایط متعددی با تشکیل نامناسب لخته خون مرتبط هستند. یکی از رایج ترین ترومبوز ورید عمقی (DVT) است که شامل تشکیل لخته در وریدهای عمقی بدن، اغلب در قسمت تحتانی ساق پا است. این لخته ها ممکن است بسیار بزرگ شوند و جریان خون را در پاها مسدود کنند و باعث تورم، درد و آسیب بافت شوند. ممکن است تکه ای از لخته بشکند و به قسمت های دیگر بدن برود. این “آمبولی” می تواند در ریه ها قرار گیرد و باعث آمبولی ریه یا آمبولی (PE) شود. آمبولی های ریوی ناشی از DVT سالانه بیش از 300000 نفر را تاثیر قرار می دهند.

dvtدر حالی که لخته‌ها معمولاً در رگ‌های پا ایجاد می‌شوند، ممکن است در نواحی دیگر نیز ایجاد شوند. اندازه گیری D-dimer می تواند برای کمک به تشخیص لخته در هر یک از این مکان ها استفاده شود. به عنوان مثال، لخته شدن در عروق کرونر علت انفارکتوس میوکارد (حملات قلبی) است.

لخته‌ها ممکن است روی دیواره قلب یا دریچه‌های آن ایجاد شوند، به‌ویژه زمانی که قلب نامنظم می‌تپد (فیبریلاسیون دهلیزی) یا زمانی که دریچه‌ها آسیب دیده باشند. لخته همچنین می تواند در شریان های بزرگ در نتیجه باریک شدن و آسیب ناشی از تصلب شرایین ایجاد شود. تکه‌هایی از این لخته‌ها ممکن است شکسته شوند و باعث آمبولی شوند که شریان را در اندام دیگری مانند مغز (باعث سکته مغزی) یا کلیه‌ها مسدود می‌کند.

همچنین ممکن است برای کمک به تشخیص انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC)، اندازه‌گیری D-dimer به همراه سایر آزمایش‌ها درخواست شود. DIC وضعیتی است که در آن فاکتورهای انعقادی فعال می شوند و سپس در سراسر بدن مصرف می شوند.

این باعث ایجاد لخته های خونی بسیار ریز می شود و در عین حال فرد مبتلا را در برابر خونریزی بیش از حد آسیب پذیر می کند. این یک وضعیت پیچیده و گاهی تهدیدکننده زندگی است که می‌تواند از موقعیت‌های مختلف، از جمله برخی روش‌های جراحی، سپسیس، مارگزیدگی سمی، بیماری کبدی و پس از زایمان ایجاد شود. اقداماتی برای حمایت از فرد آسیب دیده انجام می شود تا زمانی که بیماری زمینه ای برطرف شود. سطح D-dimer به طور معمول در DIC بسیار بالا خواهد بود.

آزمایش زمان پروترومبین (PT) و نسبت نرمال شده بین المللی (INR) | Protime

آزمایش زمان پروترومبین (PT) و نسبت نرمال شده بین المللی (INR) | Protime

آزمایش زمان ترومبوپلاستین نسبی (PTT)

آزمایش زمان ترومبوپلاستین نسبی (PTT)

ویروس SARS-CoV2 | کروناویروس | سندرم حاد تنفسی کرونا ویروس 2 | بیماری کووید 19 | Covid 19 disease

ویروس SARS-CoV2 | کروناویروس | سندرم حاد تنفسی کرونا ویروس 2 | بیماری کووید 19 | Covid 19 disease

عوامل مداخله گر در آزمایش دی دایمر(D-Dimer):

  • سطح d-dimer ممکن است در بیماران لیپمیک کاهش یابد.
  • همولیز در نتایج آزمایش تداخل ایجاد می کند.
  • وجود فاکتور روماتوئید در سطح  50IU/ml بیشتر ممکن است منجر به افزایش سطح d-dimer شود.
  • داروهایی که نتایج آزمایش را افزایش می دهند: عوامل ترومبولیتیک.
تداخلات دارویی در آزمایش ها | Interference of medicines in laboratory tests

تداخلات دارویی در آزمایش ها | Interference of medicines in laboratory tests

اهمیت بالینی آزمایش دی دایمر (D-Dimer):

افزایش سطح:

  • DIC: پدیده ای از انعقاد سریع داخل میکروسکولار و فیبرینولیز همزمان است. d-dimer از اثر پلاسمین بر روی لخته پلیمر فیبرین تولید می شود.
  • فیبرینولیز اولیه
  • در طول درمان ترومبولیتیک یا دفیبریناسیون: d-dimer با اثر پلاسمین بر روی لخته پلیمر فیبرین تولید می شود.
  • ترومبوز ورید عمقی
  • آمبولی ریه
  • ترومبوآمبولی شریانی
  • کم خونی داسی شکل با یا بدون بحران انسداد عروق: فیبرینولیز درون زا هرچند غیر موثر باعث می شود پلاسمین مقداری از لخته فیبرین را هضم کند و d-dimers را در گردش خون سیستمیک آزاد کند.
  • بارداری
  • بدخیمی
  • جراحی: این موقعیت‌های بالینی با درجات مختلفی از لخته شدن و فیبرینولیز همراه است. d-dimer از اثر پلاسمین بر روی لخته پلیمر فیبرین تولید می شود.
  • بیماری کبد

ملاحظات بالینی آزمایش دی دایمر (D-Dimer):

عارضه احتمالی: هماتوم در محل به دلیل طولانی شدن زمان خونریزی.

D-dimer مثبت نشان دهنده وجود سطح بالای غیر طبیعی محصولات تخریب فیبرین است. این بدان معناست که تشکیل ترومبوز قابل توجهی وجود داشته است و فیبرینولیز در بدن آزمایش های دیگری برای یافتن محل یا علت مورد نیاز است.

تست نرمال D-dimer به این معنی است که به احتمال زیاد هیچ وضعیت حادی وجود ندارد که باعث تشکیل لخته و تجزیه غیرطبیعی شود.

محدوده مرجع آزمایش دی دایمر (D-Dimer):

<250 mg/L (<1/37 nmol/L SI units)

مقادیر بحرانی در آزمایشگاه های تشخیص طبی | Critical values in medical diagnosis laboratories

مقادیر بحرانی در آزمایشگاه های تشخیص طبی | Critical values in medical diagnosis laboratories

توجه: محدوده مرجع و واحد آزمایش وابسته به روش انجام و کیت می باشد و ممکن است در آزمایشگاه های مختلف متفاوت باشد. بنابراین توصیه می گردد که آزمایش ها ترجیحا در یک آزمایشگاه مورد بررسی قرار گیرد.

سوالات متداول

چگونه از نتایج آزمایش دی دایمر (D-Dimer) استفاده می شود؟

تست D-dimer برای کمک به جلوگیری از وجود یک لخته شدن خون نامناسب (ترومبوز) استفاده می شود.

این آزمایش ممکن است برای تعیین اینکه آیا آزمایش های بیشتر برای کمک به تشخیص بیماری ها و شرایطی که باعث انعقاد بیش از حد، تمایل به لخته شدن نامناسب می شوند، ضروری است یا خیر، استفاده شود.

سطح D-Dimer ممکن است برای کمک به تشخیص انعقاد داخل عضلانی (DIC) و پایش اثربخشی درمان DIC استفاده شود.

چه زمانی آزمایش دی دایمر (D-Dimer) درخواست می شود؟

آزمایش D-dimer اغلب زمانی که کسی به اتاق اورژانس می رود با علائم جدی (به عنوان مثال، درد قفسه سینه و دشواری در تنفس) درخواست می شود.

یک آزمایش D-dimer ممکن است درخواست شود که فردی علائم ترومبوز ورید عمیق مانند:

  • درد پا یا حساسیت به پا، معمولا در یک پا
  • تورم پا، ادم
  • تغییر رنگ پا

ممکن است زمانی که فردی علائم آمبولی ریه مانند:

  • ضعف ناگهانی نفس، تنفس کار کرد
  • سرفه، هموپتسی (خون موجود در خلط)
  • درد قفسه سینه مرتبط با ریه
  • ضربان قلب سریع

D-dimer به ویژه زمانی که یک متخصص فکر می کند که چیزی غیر از ترومبوز ورید عمیق یا آمبولی ریه باعث ایجاد علائم می شود مفید است. این یک روش سریع و غیر تهاجمی برای کمک به انحلال غیر طبیعی یا لخته شدن بیش از حد به عنوان علت اصلی است.

هنگامی که یک فرد دارای علائم انعقاد داخل عضلانی (DIC)، مانند خونریزی لثه، تهوع، استفراغ، عضله شدید و درد شکمی، تشنج و کاهش تولید ادرار، ممکن است یک تست D-Dimer به همراه یک PT، PTT انجام شود، فیبرینوژن و شمارش پلاکتی، برای کمک به تشخیص وضعیت. D-dimer همچنین ممکن است در فواصل زمانی که فردی تحت درمان DIC قرار می گیرد درخواست شود تا به پایش پیشرفت آن کمک کند.

نتیجه آزمایش دی دایمر (D-Dimer) چه چیزی را نشان می دهد؟

یک نتیجه D-dimer نرمال یا “منفی” (سطح D-dimer زیر یک آستانه از پیش تعیین شده است) به این معنی است که به احتمال زیاد فرد مورد آزمایش شرایط حاد یا بیماری ای که باعث تشکیل لخته و تجزیه غیرطبیعی می شود نداشته باشد. اکثر پزشکان موافقند که D-dimer منفی زمانی معتبرتر و مفیدتر است که این آزمایش برای افرادی انجام شود که در معرض خطر کم تا متوسط ​​ترومبوز هستند. این آزمایش برای کمک به رد کردن لخته شدن به عنوان علت علائم استفاده می شود.

یک نتیجه مثبت D-dimer ممکن است نشان دهنده وجود سطح غیر طبیعی بالای محصولات تخریب فیبرین باشد. این نشان می دهد که ممکن است لخته خون (ترومبوز) قابل توجهی در بدن تشکیل شده و تجزیه شود، اما مکان یا علت را نمی گوید. به عنوان مثال، ممکن است به دلیل ترومبوآمبولی وریدی (VTE) یا انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC) باشد. به طور معمول، سطح D-dimer در DIC بسیار بالا است.

با این حال، D-dimer بالا همیشه وجود لخته را نشان نمی دهد زیرا تعدادی از عوامل دیگر می توانند باعث افزایش سطح شوند. سطوح بالا ممکن است در شرایطی مشاهده شود که فیبرین تشکیل شده و سپس تجزیه می شود، مانند جراحی اخیر، ضربه، عفونت، حمله قلبی، و برخی سرطان ها یا شرایطی که فیبرین به طور طبیعی پاک نمی شود، مانند بیماری کبد. بنابراین، D-dimer به طور معمول برای رد VTE در بیماران بستری در بیمارستان (محیط بستری) استفاده نمی شود.

فیبرین همچنین در دوران بارداری تشکیل و تجزیه می شود، بنابراین ممکن است سطح D-dimer را افزایش دهد. با این حال، اگر در خانمی که باردار است یا در دوره بلافاصله پس از زایمان به DIC مشکوک باشد، ممکن است از آزمایش D-dimer همراه با PT، PTT، فیبرینوژن و شمارش پلاکت برای کمک به تشخیص وضعیت او استفاده شود. اگر زن DIC داشته باشد، سطح D-dimer او بسیار بالا می رود.

D-dimer به عنوان یک آزمایش کمکی توصیه می شود. از آنجایی که D-dimer یک آزمایش حساس است اما اختصاصیت ضعیفی دارد، باید از آن فقط برای رد ترومبوز ورید عمقی (DVT) استفاده شود، نه برای تأیید تشخیص. هنگامی که احتمال بالینی آن وضعیت بالا است، نباید برای آمبولی ریه استفاده شود. هم سطح افزایش یافته و هم سطح نرمال D-dimer ممکن است نیاز به پیگیری داشته باشد و می تواند منجر به آزمایش های تشخیصی بیشتر شود. افرادی که تست‌های D-dimer مثبت دارند و افرادی که خطر متوسط ​​تا بالا برای DVT دارند، نیاز به مطالعه بیشتر با تصویربرداری تشخیصی دارند (مانند سی‌تی آنژیوگرافی).

هنگامی که برای پایش درمان DIC استفاده می شود، کاهش سطوح نشان می دهد که درمان موثر است در حالی که افزایش سطوح ممکن است نشان دهنده عدم کارآمدی درمان باشد.

آیا چیزی هست که دیگری باید بدانم؟

غلظت D-dimer در افراد مسن افزایش می یابد و ممکن است با سطوح بالای فاکتور روماتوئید، پروتئینی که در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید دیده می شود، مثبت کاذب مشاهده شود. آزمایش دی دایمر در کودکان به خوبی مطالعه نشده است.

چندین روش مختلف برای آزمایش D-dimer وجود دارد. آزمایش‌های D-dimer موجود در حال حاضر که نتایج کمی را به دست می‌دهند معمولاً در آزمایشگاه بیمارستان انجام می‌شوند. از آنجایی که روش های مختلف از واحدهای مختلف استفاده می کنند، نتایج یکی را نمی توان به دیگری تعمیم داد.

عوامل خطر رایج برای لخته شدن نامناسب خون چیست؟

برخی از عوامل خطر عبارتند از:

  • جراحی یا ترومای بزرگ
  • بستری شدن در بیمارستان یا اقامت در خانه سالمندان
  • بی تحرکی طولانی مدت – این می تواند شامل سفرهای طولانی با هواپیما، ماشین و غیره یا استراحت طولانی مدت در رختخواب باشد.
  • استفاده از روش های پیشگیری از بارداری یا هورمون درمانی جایگزین
  • استخوان شکسته، گچ
  • بارداری یا زایمان اخیر
  • سندرم آنتی فسفولیپید
  • سرطان های خاص
  • اختلال لخته شدن ارثی مانند جهش فاکتور V لیدن
  • سابقه ترومبوآمبولی وریدی قبلی (VTE)
  • چاقی
  • سیگار کشیدن

اگر D-dimer من مثبت باشد، پزشک چه اقدامات دیگری ممکن است درخواست کند؟

در یک اتاق اورژانس، اگر مشخص شود که در معرض خطر کم تا متوسط برای ترومبوز و/یا ترومبوآمبولی وریدی هستید و زمانی که تست D-dimer مثبت دارید، پزشک شما احتمالاً یک روش اسکن غیرتهاجمی مانند یک سونوگرافی وریدی، سیتی اسکن (CT)، آنژیوگرافی مستقیم ریه، یا اسکن تهویه-پرفیوژن (V/Q) درخواست می کند.

در سایت در مورد D-dimer  بیشتر بخوانید:

آزمایش D-dimer یک آزمایش خون است که، D-dimer (قطعه پروتئینی که بدن شما هنگام حل شدن لخته خون در بدن می سازد) را اندازه گیری می کند. D-dimer معمولاً غیرقابل تشخیص است یا فقط در سطح بسیار پایین قابل تشخیص است مگر اینکه بدن شما در حال تشکیل و شکستن لخته های خونی قابل توجهی باشد.

نتیجه آزمایش D-dimer مثبت یا افزایش یافته ممکن است نشان دهنده این باشد که شما یک وضعیت لخته شدن خون دارید. آزمایش D-dimer نمی تواند نوع وضعیت لخته شدن شما یا محل قرار گرفتن لخته در بدن شما را نشان دهد.

مطالب مرتبط در متااورگانون:

آزمایش زمان پروترومبین (PT) و نسبت نرمال شده بین المللی (INR) | Protime

آزمایش زمان پروترومبین (PT) و نسبت نرمال شده بین المللی (INR) | Protime

آزمایش زمان ترومبوپلاستین نسبی (PTT)

آزمایش زمان ترومبوپلاستین نسبی (PTT)

آزمایش فیبرینوژن (Fibrinogen) | فاکتور I انعقادی | فعالیت فیبرینوژن | Factor I

آزمایش فیبرینوژن (Fibrinogen) | فاکتور I انعقادی | فعالیت فیبرینوژن | Factor I

آزمایش شمارش پلاکت

آزمایش شمارش پلاکت

در جای دیگر وب:

مورد تایید و بازبینی شده توسط:

دکتر فرزاد باباخانی

این مقاله را به دوستان خود معرفی کنید

منابع مقاله

Weitz, J. et. al. (2017). A Test in Context: D-dimer. J Am Coll Cardiol. 2017;70(19):2411-2420. Available online at https://www.medscape.com/viewarticle/888540 Accessed on 5/05/18

Lehman, C. et. al. (2018 Mary, Updated). Disseminated Intravascular Coagulation – DIC. ARUP Consult. Available online at https://arupconsult.com/content/disseminated-intravascular-coagulation. Accessed on 5/05/18

Patel, K. and Chun, L. (2017 July 05, Updated). Deep Venous Thrombosis (DVT). Medscape Emergency Medicine. Available online at https://emedicine.medscape.com/article/1911303-overview. Accessed on 5/05/18

Springel, E. and Malhotra, T. (2018 January 22, Updated). Thromboembolism in Pregnancy. Medscape Obstetrics & Gynecology. Available online at https://emedicine.medscape.com/article/2056380-overview#showall. Accessed on 5/05/18

Reihani, H. et. al. (2018 February 11). Diagnostic Value of D-Dimer in Acute Myocardial Infarction Among Patients With Suspected Acute Coronary Syndrome. Cardiol Res. 2018 Feb; 9(1): 17–21.Available online at https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5819624/. Accessed on 5/05/18

(© 1995–2018). D-Dimer, Plasma. Mayo Clinic Mayo Medical Laboratories. Available online at https://www.mayomedicallaboratories.com/test-catalog/Clinical+and+Interpretive/40936. Accessed on 5/05/18

Szigeti, R. (2014 December 10, Updated). D-Dimer. Medscape Laboratory Medicine. Available online at https://emedicine.medscape.com/article/2085111-overview#showall. Accessed on 5/05/18

(2017 July 7, Updated). Know the Risks, Signs & Symptoms of Blood Clots. Centers for Disease Control and Prevention. Available online at https://www.cdc.gov/ncbddd/dvt/infographic-risk.html. Accessed on 5/13/18

Thomas, Clayton L., Editor (1997). Taber’s Cyclopedic Medical Dictionary. F.A. Davis Company, Philadelphia, PA [18th Edition]

Pagana, Kathleen D. & Pagana, Timothy J. (2001). Mosby’s Diagnostic and Laboratory Test Reference 5th Edition: Mosby, Inc., Saint Louis, MO

Disseminated Intravascular Coagulation Panel. AACC View Q&A [On-line information]. Available online at http://www.aacc.org/access/outcomes/18_disseminated_intravascular.stm

(2003 January). In Search of a Killer – Does D-dimer Help? American College of Emergency Physicians [On-line information]. Available online at http://www.acep.org/1,32394,0.html

(2001 July 17). Improving the Diagnosis of Pulmonary Embolism in the Emergency Department. Annals of Internal Medicine v135 (2) [On-line Journal]. Available online at http://www.annals.org/issues/v135n2/nts/200107170-00005.html

Strandness Jr., DE. Are Physical Findings Totally Useless In DVT/PE? Vascular Web, University of Washington School of Medicine [On-line information]. Available online at http://www.vascularweb.org/doc/54

Tan, J. (2000 December). Clinical Applications of the D-Dimer Assay in Deep Venous Thrombosis. San Bernardino County Medical Society Bulletin [On-line newsletter]. Available online at http://www.sbcms.org/southcalphysician/2000/nov-dec/art5.htm.

Prazeres, G. Deep Vein Thrombosis – Part II. Internal Medicine MedStudents [On-line information]. Available online at http://www.medstudents.com.br/medint/medint5.htm.D-Dimer: Lifting the Veil of Confusion. Diagnostics today Online, Beckman Coulter [On-line information]. Available online at http://www.beckmancoulter.com/resourcecenter/diagtoday/articles/features/betterddimer.asp.

Began, T. (2002 October). Elisa D-Dimer: How Accurate For PE Diagnosis? PulmonaryReviews.com, vol 7 (10) [On-line information]. Available online at http://www.pulmonaryreviews.com/oct02/pr_oct02_ELISA.html

Cortese Hassett, A. (2000 February). D-dimer Testing and Acute Venous Thromboembolism. Transfusion Medicine Update, The Institute for Transfusion Medicine [On-line information]. Available online at http://www.itxm.org/TMU2000/tmu2-2000.htm.

Titus, K. (2003 January). Identity crisis persists: which D-dimer? CAP Today, In the News [On-line Journal]. Available online at http://www.cap.org/captoday/archive/2003/0103/DdimerCover.html.

Cruickshank, M. (2001 January). Practical Treatment Guidelines, Suspected DVT. The Thrombosis Interest Group of Canada [On-line information]. Available online at 

Abumuhor, I. and Hope Kearns, E.(2002 April 26). Thrombotic Thrombocytopenic Purpura, Differential Diagnosis. The Virtual Health Care Team [On-line information]. Available online at http://www.vhct.org/case2300/diagnosis.shtml

Venous Thromboembolism (VTE), Qualitative (Time Sensitive). ARUP’s Guide to Clinical Laboratory Testing (CLT) [On-line information]. Available online at http://www.aruplab.com/guides/clt/tests/clt_250b.htm

Yen, S. (2001 March 27). D-Dimer For The Diagnosis Of Deep Vein Thrombosis. Internal Medicine Evidence Based Medicine Newsletter, Edition 8 [On-line Newsletter]. Available online at http://www.wshmc.org/wshcresidency/EBMNL/EBMNL032701.htm.

Schreiber, D. (Updated 2010 June 10). Deep Venous Thrombosis and Thrombophlebitis. eMedicine [On-line information]. Available online at http://emedicine.medscape.com/article/758140-overview. Accessed August 2010

Kamangar, N. and McDonnell, M. (Updated 2010 May 14). Pulmonary Embolism. eMedicine [On-line information]. Available online at http://emedicine.medscape.com/article/300901-overview. Accessed August 2010.

Mayo Clinic Staff (2009 January 30) Thrombophlebitis. MayoClinic.com [On-line information]. Available online at http://www.mayoclinic.com/print/thrombophlebitis/DS00223/DSECTION=all&METHOD=print. Accessed August 2010

(© 2008). Focus on Blood Clots. Vascular Disease Foundation [On-line information]. PDF available for download at http://www.vdf.org/pdfs/VDF_FocusOnBloodClots.pdf. Accessed August 2010

Lehman, C. et. al. (Updated 2010 January). Disseminated Intravascular Coagulation – DIC. ARUP Consult [On-line information]. Available online at http://www.arupconsult.com/Topics/DIC.html?client_ID=LTD#tabs=1. Accessed August 2010.

Pagana, K. D. & Pagana, T. J. (© 2007). Mosby’s Diagnostic and Laboratory Test Reference 8th Edition: Mosby, Inc., Saint Louis, MO. Pp 347-348

Wu, A. (© 2006). Tietz Clinical Guide to Laboratory Tests, 4th Edition: Saunders Elsevier, St. Louis, MO. Pp 332-333

(April 2009) Hui S, Mast A, D-dimer: A non-invasive triage test for patients with suspected DVT. Clinical Laboratory News, Volume 35, Number 4. Available online at http://www.aacc.org/publications/cln/2009/april/Pages/series0409.aspx. Accessed November 2010

(August 2006) Bussey H. What is the D-dimer test? ClotCare Online Resources. Available online at http://www.clotcare.com/faq_ddimertest.aspx through http://www.clotcare.com. Accessed November 2010

National Blood Clot Alliance. Blood Clot Signs, Symptoms and Risks. Available online at http://www.stoptheclot.org/learn_more/blood_clot_symptoms__dvt.html. Accessed November 2010

Patel, K. et al. (Updated 2014 April 15). Deep Venous Thrombosis. Medscape. Available online at http://emedicine.medscape.com/article/758140-overview. Accessed April 2014

Ouellette, D. (Updated 2013 December 23). Pulmonary Embolism. Medscape. Available online at http://emedicine.medscape.com/article/300901-overview. Accessed April 2014

Mayo Clinic Staff (2014 February 22) Thrombophlebitis. Mayo Clinic. Available online at http://www.mayoclinic.com/print/thrombophlebitis/DS00223/DSECTION=all&METHOD=print. Accessed April 2014

Reviewed by Heikal, N. et al. (Updated September 2013). Disseminated Intravascular Coagulation – DIC. ARUP Consult. Available online at http://www.arupconsult.com/Topics/DIC.html?client_ID=LTD#tabs=1. Accessed April 2014

Pagana, K. D. & Pagana, T. J. (© 2012). Mosby’s Diagnostic and Laboratory Test Reference 11th Edition: Mosby, Inc., Saint Louis, MO. Pp 338-339.(© 1995–2014). D-Dimer Plasma. Mayo Medical Laboratories. http://www.mayomedicallaboratories.com/testcatalog/Clinical+and+Interpretive/9290. Accessed April 2014.

Szigeti, R. et al. D-Dimer. (Updated 2012 November 2). Medscape. Available online at http://www.emedicine.medscape.com/article/2085111-overview#a30. Accessed April 2014

این مقاله برای شما مفید بود؟

4 دیدگاه

  1. Avatar
    زهرا 4 تیر 1401 در 10:25 ب.ظ - پاسخ دادن

    سلام وقت بخیر
    پدر من جدیدا جراحی ستون فقرات داشتن وبرای مدتی باید کم تحرک باشن،ولی دکترشون آزمایش دی دایمر براشون انجام ندادن،وترسم از اینه دچار آمبولی بشن خدایی نکرده،آیا لازمه که ما خوومون درخواست آزمایش بدیم؟

    • Avatar
      ادمین 5 تیر 1401 در 9:11 ق.ظ - پاسخ دادن

      سلام و عرض ادب
      انشالله خدا سریعتر سلامتی کامل بهشون بده
      بله خودتون هم میتونین به صورت آزاد درخواست آزمایش بدین، و انجام دادنش هم ضرری نداره.
      اما ترجیحا با پزشک معالجشون موضوع رو در میون بذارین که ایشون هم در روند درمانشون برررسی کنن.

  2. Avatar
    الهه 16 اسفند 1401 در 10:43 ق.ظ - پاسخ دادن

    سلام آزماش دی دایمر تو بیماران کرونایی چی رو نشون میده؟

    • Avatar
      دکتر فرزاد باباخانی 16 اسفند 1401 در 7:56 ب.ظ - پاسخ دادن

      سلام و درود
      آزمایش D-dimer یک آزمایش خون است که سطح یک قطعه پروتئینی به نام D-dimer را اندازه گیری می کند. در بیماران مبتلا به کووید-19، ممکن است سطوح بالای D-dimer مشاهده شود، به ویژه در بیماران مبتلا به بیماری شدید.

      D-dimer زمانی تولید می شود که لخته های خون توسط آنزیم هایی به نام آنزیم های فیبرینولیتیک شکسته می شوند. افزایش سطح D-dimer می تواند نشان دهنده وجود لخته های خون یا حالت انعقادی بیش از حد باشد که در آن خون بیش از حد معمول مستعد لخته شدن است.

      در بیماران مبتلا به کووید-19، افزایش سطح D-dimer با خطر بالاتر عوارضی مانند ذات الریه شدید، سندرم زجر تنفسی حاد (ARDS) و مرگ مرتبط است. این ممکن است به این دلیل باشد که COVID-19 می تواند باعث افزایش انعقاد خون و افزایش خطر لخته شدن خون شود.

ثبت دیدگاه

Go to Top