"آزمایش‌های غدد فوق کلیوی"

دسته‌بندی آزمایش‌ها

آزمایش های پانل غدد فوق کلیوی | برای سهولت بیشتر در پیدا کردن مطالب، در این صفحه از وب سایت متااورگانون تمامی آزمایش های پانل غدد فوق کلیوی، را قرار داده ایم. و هر تست را به تفصیل بررسی خواهیم کرد.

غدد فوق کلیوی چیست؟
غدد فوق کلیوی شما که به عنوان غدد آدرنال نیز شناخته می شوند، غدد مثلثی شکل کوچکی هستند که در بالای هر یک از دو کلیه شما قرار دارند. آنها بخشی از سیستم غدد درون ریز شما هستند و هورمون های خاصی تولید می کنند که به تنظیم چندین عملکرد مهم بدن کمک می کند، از جمله:

متابولیسم
سیستم ایمنی
فشار خون
پاسخ به استرس
رشد خصوصیات جنسی

غدد فوق کلیوی از چه قسمت هایی تشکیل شده است؟
هر دو غده فوق کلیوی شما از دو بخش اصلی تشکیل شده است:

مدولا: مدولا قسمت داخلی غده فوق کلیوی شما است و هورمون های آدرنالین (اپی نفرین) و نورآدرنالین (نوراپی نفرین) را آزاد می کند. این هورمون ها به کنترل فشار خون، ضربان قلب، تعریق و سایر فعالیت هایی که توسط سیستم عصبی سمپاتیک شما نیز تنظیم می شوند، کمک می کنند.

کورتکس: قشر قسمت بیرونی غده فوق کلیوی شما است و هورمون های کورتیکواستروئیدی و مینرالوکورتیکوئیدی را آزاد می کند. قشر آدرنال همچنین تولید مقادیر کمی از هورمون های استروئیدی جنسی مردانه (استروئیدهای آندروژنی) را تحریک می کند.

سیستم غدد درون ریز چیست؟
سیستم غدد درون ریز شما شبکه ای از چندین غده است که هورمون ها را ایجاد و ترشح می کنند.

غده اندامی است که یک یا چند ماده مانند هورمون ها، شیره های گوارشی، عرق یا اشک می سازد. غدد درون ریز هورمون ها را مستقیماً وارد جریان خون شما می کنند.

هورمون ها مواد شیمیایی هستند که عملکردهای مختلف بدن شما را با انتقال پیام از طریق خون به اندام ها، پوست، ماهیچه ها و سایر بافت ها هماهنگ می کنند. این سیگنال ها به بدن شما می گویند که چه کاری و چه زمانی باید انجام دهد.

اندام ها و غدد زیر سیستم غدد درون ریز شما را تشکیل می دهند:

هیپوتالاموس
غده هیپوفیز
تیروئید
غدد پاراتیروئید
غدد فوق کلیوی
غده پینه آل
پانکراس
تخمدان ها
بیضه ها

غدد فوق کلیوی شما چه کار می کنند؟
غدد فوق کلیوی شما مسئول تولید و ترشح هورمون های ضروری زیر هستند:

کورتیزول: کورتیزول یک هورمون گلوکوکورتیکوئیدی است که چندین نقش مهم را ایفا می کند. این به کنترل استفاده بدن شما از چربی ها، پروتئین ها و کربوهیدرات ها کمک می کند. همچنین التهاب را سرکوب می کند، فشار خون شما را تنظیم می کند، قند خون را افزایش می دهد و به کنترل چرخه خواب و بیداری شما کمک می کند. غدد آدرنال شما کورتیزول را در مواقع استرس ترشح می کنند تا به بدن شما کمک کنند تا انرژی بیشتری دریافت کند و شرایط اضطراری را بهتر مدیریت کند.

آلدوسترون: آلدوسترون یک هورمون مینرالوکورتیکوئیدی است که نقش اصلی را در تنظیم فشار خون و سطح سدیم و پتاسیم (الکترولیت ها) در خون شما ایفا می کند. این بدان معناست که آلدوسترون با کنترل سطح الکترولیت‌ها در خون به تنظیم pH خون (چقدر اسیدی یا بازی است) کمک می‌کند.

DHEA و استروئیدهای آندروژنیک: این هورمون ها هورمون های مردانه ضعیفی هستند، به این معنی که تأثیر بیولوژیکی زیادی ندارند. آنها در تخمدان ها به هورمون های زنانه (استروژن) و در بیضه ها به هورمون های مردانه (آندروژن) تبدیل می شوند. آندروژن ها معمولاً به عنوان هورمون های مردانه در نظر گرفته می شوند، اما بدن زنان به طور طبیعی تعداد کمی آندروژن نیز تولید می کند.

آدرنالین (اپی نفرین) و نورآدرنالین (نوراپی نفرین): این هورمون ها به عنوان هورمون های “جنگ یا گریز” شناخته می شوند و کاتکول آمین نامیده می شوند. آدرنالین و نورآدرنالین قادر به افزایش ضربان قلب و نیروی انقباضات قلب، افزایش جریان خون به عضلات و مغز و کمک به متابولیسم گلوکز هستند. آنها همچنین فشردن رگ های خونی شما (انقباض عروق) را کنترل می کنند که به حفظ فشار خون کمک می کند. غدد آدرنال شما اغلب این هورمون ها را ترشح می کنند، مانند سایر هورمون های آدرنال، زمانی که در موقعیت های استرس زای فیزیکی و احساسی قرار دارید.

این هورمون ها را می توان به دو گروه عمده تقسیم کرد:

کاتکولامین ها: کاتکولامین ها گروهی از مواد مشابه هستند که بدن شما در پاسخ به استرس فیزیکی یا احساسی در خون آزاد می کند. کاتکول آمین های اولیه دوپامین، آدرنالین و نورآدرنالین هستند. مدولای آدرنال، قسمت داخلی غدد فوق کلیوی شما، کاتکول آمین های آدرنالین و نورآدرنالین را تولید و آزاد می کند.
هورمون های استروئیدی: هورمون های استروئیدی به کنترل متابولیسم، التهاب، عملکرد سیستم ایمنی، تعادل نمک و آب، توسعه ویژگی های جنسی و توانایی مقاومت در برابر آسیب و بیماری کمک می کنند. قشر آدرنال، ناحیه بیرونی غدد فوق کلیوی، گلوکوکورتیکوئیدها، مینرالوکورتیکوئیدها و آندروژن های آدرنال را تولید و آزاد می کند که همه انواع هورمون های استروئیدی هستند.

چه اندام ها و غدد دیگری با غدد فوق کلیوی تعامل دارند؟
بسیاری از قسمت های دیگر بدن شما با غدد فوق کلیوی شما تعامل دارند، از جمله:

هیپوتالاموس
غده هیپوفیز
کلیه ها
سیستم عصبی سمپاتیک

غدد فوق کلیوی شما تا حدی توسط هیپوتالاموس و غده هیپوفیز کنترل می شوند. هیپوتالاموس، ناحیه کوچکی از مغز شما که در تنظیم هورمونی نقش دارد، هورمون آزادکننده کورتیکوتروپین (CRH) و هورمون ضد ادرار (ADH یا وازوپرسین) تولید می کند. ADH و CRH غده هیپوفیز شما را تحریک می کند تا کورتیکوتروپین (هورمون آدرنوکورتیکوتروپیک یا ACTH) ترشح کند که غدد آدرنال شما را برای تولید کورتیکواستروئیدهایی مانند کورتیزول و آلدوسترون تحریک می کند.

کلیه‌های شما نقشی در تولید بیشتر یا کمتر آلدوسترون توسط غدد فوق کلیوی بازی می‌کنند و سیستم عصبی سمپاتیک ترشح آدرنالین و نورآدرنالین را از غدد فوق کلیوی شما تنظیم می‌کند.

آیا یک فرد می تواند بدون غدد فوق کلیوی زندگی کند؟

غدد فوق کلیوی شما هورمون هایی تولید می کنند که بدون آن ها نمی توانید زندگی کنید، از جمله هورمون های جنسی و کورتیزول. اگرچه نادر است، اما می‌توانید هر دو غده فوق کلیوی خود را با جراحی (آدرنالکتومی) برای درمان برخی بیماری‌های آدرنال خارج کنید. افرادی که این جراحی را انجام می دهند باید داروهای خاصی را تا آخر عمر مصرف کنند تا جایگزین هورمون های غده فوق کلیوی شوند.

چه شرایط و اختلالات رایجی بر غدد فوق کلیوی تأثیر می گذارد؟
چندین اختلال مختلف غده آدرنال وجود دارد. آنها زمانی اتفاق می‌افتند که غدد آدرنال شما یک یا چند هورمون بیش از حد یا به اندازه کافی تولید نمی‌کنند. برخی از بیماری های آدرنال موقتی هستند، در حالی که برخی دیگر مزمن هستند (مادام العمر).

علل اختلالات غده فوق کلیوی عبارتند از:

جهش های ژنتیکی (تغییرات).
بیماری های خود ایمنی.
تومورها، مانند فئوکروموسیتوم.
آسیب به غدد فوق کلیوی از طریق آسیب، عفونت یا از دست دادن خون.
مشکلی در هیپوتالاموس یا غده هیپوفیز شما که هر دو به تنظیم غدد فوق کلیوی شما کمک می کنند.
برخی از داروهای استروئیدی مانند پردنیزون و دگزامتازون.

شرایط غده آدرنال عبارتند از:

بیماری آدیسون (نارسایی اولیه آدرنال): این یک بیماری خودایمنی نادر است که باعث می شود غدد فوق کلیوی شما سطوح پایین تر از حد طبیعی کورتیزول و آلدوسترون تولید کنند.
سندرم کوشینگ: این وضعیت زمانی اتفاق می افتد که غدد فوق کلیوی شما کورتیزول بیش از حد تولید می کنند. معمولاً توسط یک تومور یا برخی داروها ایجاد می شود.
هیپرپلازی مادرزادی آدرنال: این وضعیتی است که شما با آن به دنیا می آیید، جایی که بدن شما فاقد آنزیمی است که غدد فوق کلیوی شما برای ساختن هورمون ها به آن نیاز دارند.
رشد بیش از حد مو (هیرسوتیسم): این وضعیت زمانی اتفاق می‌افتد که زنان و افرادی که در بدو تولد به آنها زن اختصاص داده شده است (AFAB) به دلیل سطوح بالای آندروژن، که غدد فوق کلیوی شما تولید می‌کنند، رشد موی بیش از حد داشته باشند.
آلدوسترونیسم اولیه (سندرم کان): این وضعیت زمانی اتفاق می افتد که غدد فوق کلیوی شما مقدار زیادی آلدوسترون تولید می کنند.
خونریزی شدید دو طرفه آدرنال (سندرم واترهاوس-فریدریکسن): این یک وضعیت حاد است که منجر به نارسایی غده فوق کلیوی به دلیل خونریزی در غده می شود. معمولاً با عفونت شدیدی به نام سپسیس همراه است.

علائم و نشانه های هشدار دهنده اولیه مشکلات غده فوق کلیوی چیست؟

علائم مشکلات غده فوق کلیوی بسته به اینکه کدام هورمون تحت تأثیر قرار می گیرد متفاوت است. بسیاری از علائم اختلالات آدرنال مشابه علائم سایر بیماری ها است.

علائم و نشانه‌هایی که مربوط به فرآیندهای بدنی هستند که هورمون‌های غده فوق کلیوی شما بر آن تأثیر می‌گذارند عبارتند از:

علائم متابولیسم: افزایش یا کاهش وزن غیر قابل توضیح، خستگی، افزایش مکرر قند خون یا قند خون پایین، ضعف.
علائم سیستم ایمنی: بیماری یا عفونت مکرر.
علائم فشار خون: فشار خون بالا (فشار خون بالا) یا فشار خون پایین (هیپوتانسیون).
علائم ویژگی های جنسی که بر زنان و مردان پیش از بلوغ تأثیر می گذارد: رشد موهای صورت و یا طاسی، ایجاد آکنه، داشتن صدای عمیق تر و عضلانی تر شدن.