آزمایش آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی

آمینوگلیکوزیدها آنتی بیوتیک های ضد باکتری قوی هستند که با ایجاد شکاف در غشای خارجی سلول باکتری عمل می کنند. آنها به ویژه در برابر باکتری های هوازی و گرم منفی فعال هستند و در برابر برخی ارگانیسم های گرم مثبت به صورت هم افزایی عمل می کنند. کلاس آمینوگلیکوزید آنتی بیوتیک ها از عوامل مختلفی تشکیل شده است. جنتامایسین، توبرامایسین، آمیکاسین، پلازومایسین، استرپتومایسین، نئومایسین و پارومومایسین توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید شده و برای استفاده بالینی در دسترس هستند.

اسامی دیگر:

  •  جنتامایسین
  •  توبرامایسین
  •  آمیکاسین
  •  استرپتومایسین
  •  پلاسومایسین
  •  نتیلماسین
  • ایسپامایسین
  • دیبکاسین

آنچه در ادامه می‌خوانید:

چرا آزمایش آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی درخواست می شود؟

برای مانیتورینگ سطح آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی مانند جنتامایسین ، توبرامایسین یا آمیکاسین در خون و برای اطمینان از دوز مناسب و جلوگیری از عوارض جانبی توکسیک

چه زمانی آزمایش آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی درخواست می شود؟

در فواصل منظم در طول درمان با آمینوگلیکوزیدها

نمونه مورد نیاز برای آزمایش آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی:

  • ظرف/لوله: لوله با درب قرمز یا زرد(ترجیحا همراه با ژل جداکننده)
  • نوع نمونه: سرم
  • حجم نمونه: 0/5 میلی لیتر
لوله لخته(Clot Activator1)
لوله های مورد استفاده برای آزمایش آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد

شرایط-نگهداری-دمایی-نمونه-برای-آزمایش-آنتی-بیوتیک-های-آمینوگلیکوزیدیشرایط-قبول-یا-رد-نمونه-آزمایش-آنتی-بیوتیک-های-آمینوگلیکوزیدی

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد

نگهداری-و-ذخیره-سازی-نمونه-ها

ذخیره سازی نمونه های آزمایشگاهی

نوشته شده توسط: دکتر فرزاد باباخانی
ذخیره سازی نمونه های آزمایشگاهی یکی از مطالب بسیار با اهمیت در حوژه آزمایشگاه است. زیرا هنگام اندازه گیری غلظت ...

نام روش انجام آزمایش آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدیک

ایمونواسی کدورت سنجی (توربیدومتری)

شرح روش

این سنجش یک روش ایمنی سنجی کدورت سنجی با ذرات همگن است. این سنجش بر اساس رقابت بین دارو در نمونه و داروی پوشانده شده روی یک ریزذره برای مکان‌های اتصال آنتی‌بادی معرف آنتی‌بادی آنتی بیوتیک است. معرف ریزذره پوشش داده شده با آنتی بیوتیک در حضور معرف آنتی بادی آنتی بیوتیک و در غیاب هر داروی رقیب در نمونه به سرعت آگلوتینه می شود. سرعت تغییر جذب به روش فتومتریک اندازه گیری می شود.

هنگامی که یک نمونه حاوی آنتی بیوتیک اضافه می شود، واکنش آگلوتیناسیون تا حدی مهار می شود و سرعت تغییر جذب را کاهش می دهد. منحنی مهار آگلوتیناسیون کلاسیک وابسته به غلظت را می توان با حداکثر سرعت آگلوتیناسیون در کمترین غلظت آنتی بیوتیک و کمترین میزان آگلوتیناسیون در بالاترین غلظت آنتی بیوتیک به دست آورد.

ایمونواسی کدورت سنجی (توربیدومتری)
ایمونواسی کدورت سنجی (توربیدومتری)

آمادگی قبل از انجام آزمایش آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی:

  • نیازی به آمادگی آزمایش نیست، اما زمان نمونه خون مهم است.
  • برای دوزهای متناوب، سطح قبل از مصرف آمینوگلیکوزید بعدی شما جمع آوری می شود. سطح افزایش یافته 30 تا 45 دقیقه پس از اتمام دوز وریدی (IV) یا 60 دقیقه پس از تزریق دوز عضلانی(IM) جمع آوری می شود.
  • برای دوزهای طولانی مدت، زمان جمع آوری توصیه شده ممکن است متفاوت باشد، اما زمان تکمیل آخرین دوز و زمان جمع آوری نمونه خون ثبت و مقایسه می شود.
  • دستورالعمل پزشک معالج خود را برای جمع آوری دنبال کنید.

در آزمایش آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی چه چیزی مورد بررسی قرار می گیرد؟

آمینوگلیکوزیدها گروهی از آنتی بیوتیک ها هستند که برای درمان عفونت های جدی باکتریایی استفاده می شوند. سطح آمینوگلیکوزید تجویز شده در خون به منظور تنظیم دوزها در صورت لزوم و اطمینان از درمان موثر و اجتناب از عوارض جانبی توکسیک اندازه گیری می شود.

جنتامایسین ، توبرامایسین و آمیکاسین رایج ترین آمینوگلیکوزیدها هستند و برای درمان عفونت های ناشی از انواع خاصی از باکتری های گرم منفی و همچنین چند باکتری گرم مثبت استفاده می شوند.

آمینوگلیکوزیدها
آمینوگلیکوزیدها

مانیتورینگ غلظت آمینوگلیکوزیدها بسیار مهم است زیرا اثربخشی آنها به داشتن سطح کافی در خون بستگی دارد. آمینوگلیکوزیدها با عوارض جانبی توکسیک جدی از جمله آسیب به شنوایی و یا تعادل (سمیت اتوتوکسیک) و آسیب حاد کلیه (نفروتوکسیک) همراه هستند. اگرچه آسیب کلیوی ناشی از آمینوگلیکوزیدها معمولاً برگشت پذیر است، اما کاهش شنوایی و/یا تعادل اغلب دائمی است.

این عوارض جانبی ممکن است در هر زمان رخ دهد، اما با افزایش سطح خون و هنگامی که داروها برای مدت طولانی تجویز می شوند، این خطر بیشتر است. خطر عوارض جانبی با برخی از آمینوگلیکوزیدهایی که اخیراً ایجاد شده اند کمتر است.

عوارض جانبی آمینوگلیکوزیدها
عوارض جانبی آمینوگلیکوزیدها

آمینوگلیکوزیدها به خوبی توسط دستگاه گوارش جذب نمی شوند، بنابراین معمولاً از طریق تزریق داخل وریدی (IV) یا از طریق تزریق عضلانی (IM) مصرف می شوند.

آمینوگلیکوزیدها می توانند تجویز شوند:

استفاده از دوزهای دوره ای (مانند هر 8-12 ساعت)، یا به صورت تک دوز  هر 24 تا 48 ساعت یک بار (که به آن دوز طولانی مدت یا پالس نیز می گویند).

مقدار یک آمینوگلیکوزید داده شده در هر دوز به عوامل مختلفی از جمله عملکرد کلیه، سایر داروهایی که ممکن است مصرف کنید، سن و وزن شما بستگی دارد.

هنگامی که آمینوگلیکوزیدها تجویز می شود، سطح آن به طور معمول در خون به حداکثر غلظت می رسد و سپس با گذشت زمان به غلظت پایین تر (پایین) کاهش می یابد. گاهی اوقات این داروها با استفاده از دوزهای دوره ای تجویز می شوند، که در آن زمان دوز بعدی برای پیش بینی کاهش سطح زمان بندی شده است.

هدف این است که مقدار کافی از دارو را برای حفظ سطح درمانی ثابت نگه دارید که باکتری های عامل عفونت را از بین می برد. مقدار دارو و فاصله استفاده  بهینه سازی شده است تا به بدن زمان کافی داده شود تا بیشتر داروی مصرف شده را قبل از تجویز دوز بعدی خارج کند. این امر خطر عوارض را به حداقل می رساند و به اطمینان از حفظ سطح مناسب دارو در خون کمک می کند.

برای دوزهای متناوب، پایش دارو معمولاً شامل ارزیابی حداکثر غلظت بلافاصله پس از تجویز دوز (سطح پیک نامیده می شود) و حداقل غلظت درست قبل از تجویز دوز بعدی (سطح حداقل) است. بسته به غلظت اندازه گیری شده، دوز بعدی دارو ممکن است بالا یا پایین تنظیم شود. به عنوان مثال، در صورت ابتلا به بیماری کلیوی، ممکن است نتوانید دارو را به طور موثر از سیستم خود حذف کنید، در نتیجه غلظت آن در خون افزایش می یابد، بنابراین ممکن است دوز کمتر تنظیم شود یا دارو به مقدار کمی تجویز شود. از سوی دیگر، اگر داروی بسیار کمی به شما داده شود، بعید است که درمان موثر باشد.

برای دوزهای طولانی مدت، آزمایش ممکن است مشابه دوزهای اینتروال انجام شود، با استفاده از  و نمونه ای که 6 تا 12 ساعت بعد از مصرف دارو گرفته شده یا آزمایش بر روی یک نمونه واحد که 6 تا 14 ساعت پس از اولین دوز آنتی بیوتیک گرفته شده است.

آمینوگلیکوزیدها گاهی به تنهایی تجویز می شوند اما اغلب با آنتی بیوتیک های دیگر ترکیب می شوند. مانیتورینگ سطح آنتی بیوتیک خون در حضور سایر داروها از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا می تواند بر توانایی بدن برای متابولیسم و پاکسازی دارو تأثیر بگذارد.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد

سوالات متداول

چگونه از نتایج آزمایش آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدیاستفاده می شود؟

این آزمایش برای پایش سطح آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی تجویز شده در خون استفاده می شود. از آزمایش برای اطمینان از اینکه سطح دارو در خون برای درمان عفونت کافی است استفاده می شود اما نه آنقدر بالا که خطر عوارض جانبی را افزایش دهد.

در برخی موارد ، یک دوز دارو فقط هر 24 تا 48 ساعت یکبار تجویز می شود (که به آن دوز طولانی مدت یا پالس گفته می شود). آزمایش سطح دارو بر روی نمونه ای که 6 تا 14 ساعت بعد از دوز مصرف شده است تا از دوز مناسب اطمینان حاصل شود.

سطح داروهای خونی توسط داروسازان بالینی و پزشکان برای محاسبه میزان پاکسازی دارو از خون شما مورد استفاده قرار می گیرد. این نتایج سپس برای تعیین مقدار مناسب دارو و زمان مناسب بین دوزها استفاده می شود تا اطمینان حاصل شود که غلظت خون برای درمان عفونت کافی است اما آنقدر زیاد نیست که خطر عوارض جانبی سمی را افزایش دهد.

چه زمانی آزمایش آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی درخواست می شود؟

سطوح جنتامایسین، توبرامایسین یا آمیکاسین در خون ممکن است تحت شرایط مختلف کنترل شود. به عنوان مثال، سن، عملکرد کلیه، سلامت کلی و وجود شرایط زمینه ای یا علائم مسمومیت ممکن است در تصمیم گیری برای انجام آزمایش مورد توجه قرار گیرد. طول درمان و نوع پروتکل مورد استفاده برای دوز نیز می تواند عواملی باشد.

هنگامی که بیش از سه روز از دارو استفاده می کنید، ممکن است مانیتورینگ آمینوگلیکوزیدها توصیه شود.

برای دوزهای متناوب، آزمایش معمولاً پس از تجویز 2 تا 4 دوز آمینوگلیکوزید و هنگامی که انتظار می رود دارو به سطح نسبتاً پایداری در خون (حالت پایدار) رسیده باشد، درخواست می شود. سپس سطح دارو ممکن است هر چند روز یا یک بار در هفته و با هرگونه تغییر در مقدار یا زمان مصرف یا با تغییر در عملکرد کلیه مجدداً اندازه گیری شود.

با دریافت دوزهای طولانی مدت، هیچ حالت ثابتی از دارو حاصل نمی شود. به طور معمول، یک نمونه تصادفی به موقع 6 تا 14 ساعت پس از دوز برای آزمایش جمع آوری می شود.

پایش مکرر آمینوگلیکوزیدها ممکن است برای افراد مبتلا به اختلال عملکرد کلیه (نارسایی کلیوی) و افرادی که در معرض خطر عوارض جانبی توکسیک دارو هستند، مانند کسانی که از داروهای دیگری استفاده می کنند که بر شنوایی و کلیه ها (اتوتوکسیک یا نفروتوکسیک) تأثیر منفی می گذارد، استفاده شود.

نتیجه آزمایش آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی چه چیزی را نشان می دهد؟

برای دوزهای متناوب:

سطح آمینوگلیکوزید زیر سطح هدف نشان می دهد که شما دارو را با سرعت مناسب پاک می کنید.

حداکثر سطح در محدوده درمانی به این معنی است که باید داروی کافی در خون وجود داشته باشد تا در درمان عفونت موثر باشد. سطح هدف معمولاً بستگی به نوع عفونت و بافت درگیر دارد.

سطح زیر میزان حداکثر نشان می دهد که شما در معرض خطر کمتری برای ایجاد عوارض جانبی سمی هستید، اگرچه ممکن است هنوز عارضه ای را تجربه کنید.

اگر سطح دارو  بیش از حداکثر سطح باشد، در معرض خطر افزایش مسمومیت هستید و پزشک معالج شما ممکن است دوز یا برنامه زمانی مصرف دارو را تغییر دهد.

برای رژیم دوز طولانی، نتایج می تواند به پزشک شما کمک کند تا تصمیم بگیرد که چه زمانی دوز بعدی را تجویز کند. به طور کلی، اگر سطح خونی دارو در پایین محدوده باشد، پزشک ممکن است تصمیم بگیرد که هر 24 ساعت دارو مصرف کنید. اگر سطح در بالاترین حد باشد (نشان می دهد که دارو به کندی پاک می شود) ، پزشک ممکن است 48 ساعت قبل از تجویز دوز بعدی منتظر بماند.

اگر عفونت شما به درمان پاسخ نمی دهد، ممکن است پزشک شما یا دارو را برای مدت طولانی تری ادامه دهد یا سایر گزینه های درمانی را در نظر بگیرد.

آیا چیز دیگری هست که باید بدانم؟

دوزهای وریدی آمینوگلیکوزیدها به آرامی در حدود 30 دقیقه تجویز می شود.

اشکال دیگر آمینوگلیکوزیدها، مانند قطره چشم، قطره گوش و داروهای استنشاقی، ممکن است برای درمان انواع خاصی از عفونت ها استفاده شود. در این موارد نیازی به مانیتورینگ نیست.

اولین آمینوگلیکوزید، استرپتومایسین، در دهه 1940 ساخته شد و با موفقیت در درمان سل مورد استفاده قرار گرفت. استفاده از آن با معرفی آمینوگلیکوزیدهای دیگر کاهش یافت.

آمینوگلیکوزیدها توسط کلیه ها از بدن پاکسازی می شوند، بنابراین دوزها بر اساس عملکرد کلیه تغییر می کند. آزمایش هایی که سلامت کلیه ها را منعکس می کند، مانند کراتینین و میزان فیلتراسیون گلومرولی برآورد شده (eGFR)، اغلب قبل از شروع درمان با آمینوگلیکوزید و سپس در فواصل زمانی برای پایش عملکرد کلیه توصیه می شود.

خطر مسمومیت در افرادی که از داروهای دیگری استفاده می کنند که بر شنوایی و کلیه ها تأثیر می گذارد مانند داروهای ادرارآور مخصوصاً فوروزماید یا NSAIDS (داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی) مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن یا سایر آنتی بیوتیک ها مانند ونکومایسین افزایش می یابد.

به دلیل احتمال عوارض، دوزهای طولانی مدت در افراد زیر توصیه نمی شود:

  • افراد مسن (بیشتر از 70 سال سن)
  • باردار هستید یا اخیراً زایمان کرده اید
  • نارسایی کلیه یا بیماری کلیوی از قبل وجود داشته باشد
  • بیماری جدی کبدی داشته باشید
  • سوختگی های وسیع داشته باشید
  • فیبروز کیستیک داشته باشید
  • سابقه اختلال در شنوایی و/یا از دست دادن تعادل داشته باشید
  • میاستنی گراویس داشته باشید

آیا همه درمانهای آنتی بیوتیکی باید مانند آمینوگلیکوزیدها کنترل شود؟

خیر، همه آنتی بیوتیک ها نیاز به پایش ندارند. برخلاف آمینوگلیکوزیدها، اکثر آنتی بیوتیک ها با عوارض جانبی قابل توجهی که با سطح دارو قابل پیش بینی هستند همراه نیستند. آنها دارای طیف وسیعی از درمان هستند که در آنها مؤثر هستند. به همین دلیل، می توان آنها را بر اساس برنامه دوز از پیش تعیین شده تجویز کرد.

مطالب مرتبط در متااورگانون:

در جای دیگر وب:

منابع مورد استفاده در این مطلب

2020 review performed by Wendy S. Shea, MT(ASCP), Atrium Health, Carolinas Medical and the Editorial Review Board.

Werth, B. Aminoglycosides. Merck Manual, professional version. Available online at https://www.merckmanuals.com/professional/infectious-diseases/bacteria-and-antibacterial-drugs/aminoglycosides. Accessed March 2020.

Germovsek E, Barker CI, Sharland M. What do I need to know about aminoglycoside antibiotics? Archives of Disease in Childhood – Education and Practice 2017;102:89-93. Available at https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27506599. Accessed March 2020.

Block M, Blanchard DL. Aminoglycosides. [Updated 2019 Oct 12]. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2020 Jan-. Available online at https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK541105/. Accessed March 2020.

Krause KM, Serio AW, Kane TR, Connolly LE. Aminoglycosides: An Overview. Cold Spring Harb Perspect Med. 2016;6(6):a027029. Published 2016 Jun 1. Available online at https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4888811/. Accessed March 2020.

(November 16, 2018) Serio A, et al. Aminoglycoside Revival: Review of a Historically Important Class of Antimicrobials Undergoing Rejuvenation. Available online at https://www.asmscience.org/content/journal/ecosalplus/10.1128/ecosalplus.ESP-0002-2018. Accessed March 2020.

Fosso Yatchang, Marina & Li, Yijia & Garneau-Tsodikova, Sylvie. (2014). New trends in aminoglycosides use. Med. Chem. Commun. 5. 10.1039/C4MD00163J. Available online at https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4111210/. Accessed March 2020.

Billings, K. (Updated 2012 April 6). Ototopical Antibiotics. Medscape Reference [On-line information]. Available online at http://emedicine.medscape.com/article/873963-overview. Accessed September 2012.

Devabhakthuni, S. (Updated 2011 May). Antibiotic Pharmacokinetic Monitoring. American Society of Health-System Pharmacists [On-line information]. Available online at http://www.ashp.org/DocLibrary/MemberCenter/NPF/2011Pearls/Antibiotic-Pharmacokinetic-Monitoring.aspx. Accessed September 2012.

Dugdale, D. (Updated 2011 September 20). Acute tubular necrosis. MedlinePlus Medical Encyclopedia [On-line information]. Available online at http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/000512.htm. Accessed September 2012.

(© 2012). Causes of Dizziness. Vestibular Disorders Association [On-line information]. Available online at http://vestibular.org/node/2. Accessed September 2012.

(Reviewed 2010 May). Aminoglycoside Extended Interval Dosing and Monitoring in Adults. New York-Presbyterian Hospital Guideline: Medication Use Manual [On-line information]. Available online through http://www.cumc.columbia.edu. Accessed September 2012.

(© 1984-2012). Section 2 Aminoglycosides. RxKinetics Pharmacokinetic Concepts [On-line information]. Available online at http://www.rxkinetics.com/pktutorial/2_3.html. Accessed September 2012.

Moulds, R. and Jeyasingham, M. (2010 October). Gentamicin: a great way to start. Aust Prescr v 33 (5) 134–5. [On-line information]. Available online at http://www.australianprescriber.com/magazine/33/5/134/5. Accessed September 2012.

(© 2002). Ototoxicity. Vestibular Disorders Association [On-line information]. Available online at http://vestibular.org/ototoxicity. Accessed September 2012.

Mudd, P. (2012 May 7). Ototoxicity. Medscape Reference [On-line information]. Available online at http://emedicine.medscape.com/article/857679-overview#showall. Accessed September 2012.

Lerma, E. et. al. (2011 March 29). Pathophysiologic Mechanisms of Selected Types of Nephrotoxicity. Medscape Reference [On-line information]. Available online at http://emedicine.medscape.com/article/1925868-overview. Accessed September 2012.

Gonzalez, U. and Spencer, J. (1998 November 15). Aminoglycosides: A Practical Review. Am Fam Physician. v58 (8):1811-1820. [On-line information]. Available online at http://www.aafp.org/afp/1998/1115/p1811.html. Accessed September 2012.

Levison, M. (Revised 2009 July). Aminoglycosides. Merck Manual for Healthcare Professionals [On-line information]. Available online through http://www.merckmanuals.com. Accessed September 2012.

Jasmin, L. (Updated 2011 October 30). Vertigo-associated disorders. MedlinePlus Medical Encyclopedia [On-line information]. Available online at http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/001432.htm. Accessed September 2012.

Tan, K. et. al. (2003 March 15). Aminoglycoside Prescribing and Surveillance in Cystic Fibrosis. Am. J. Respir. Crit. Care Med v167 (6) 819-823 [On-line information]. Available online at http://ajrccm.atsjournals.org/content/167/6/819.full. Accessed September 2012.

Levison, M. (Revised 2008 September). Antibiotics. Merck Manual Home Health Handbook [On-line information]. Available online at http://www.merckmanuals.com/home/print/infections/antibiotics/antibiotics.html. Accessed September 2012.

(2011 April 18). Extended Interval Aminoglycoside Monitoring and Dosing Guideline (Gentamicin/Tobramycin ONLY). Alberta Health Services, Covenant Health, Regional Laboratory Services [On-line information]. Available online through http://www.albertahealthservices.ca. Accessed September 2012.

Hammett-Stabler, C. and Johns, T. (1998 May). Laboratory guidelines for monitoring of antimicrobial drugs. Clinical Chemistry May 1998 v 44 (5) 1129-1140. [On-line information]. Available online at http://www.clinchem.org/content/44/5/1129.full. Accessed September 2012.

Clarke, W., Editor (© 2011). Contemporary Practice in Clinical Chemistry 2nd Edition: AACC Press, Washington, DC. Pp 581.

(June 18, 2012) UCSF Infectious Disease Management Program, Guidelines for Antimicrobial Dosing in Adults, Aminoglycosides. Available online at http://clinicalpharmacy.ucsf.edu/idmp/adult_guide/aminoglycoside_dosing.htm. Accessed October 2012.

Article reviewed May 2015 by Jennifer M. Colby, PhD, DABCC.

(March 6, 2014). Drew, R.H. Dosing and administration of parenteral aminoglycosides. UpToDate. Available online at http://www.uptodate.com/contents/dosing-and-administration-of-parenteral-aminoglycosides. Accessed on 5/6/15.

(July 16, 2014). Drew, R.H. Aminoglycosides. UpToDate. Available online at http://www.uptodate.com/contents/aminoglycosides. Accessed on 5/6/15.

Wong, G. et al. How do we use therapeutic drug monitoring to improve outcomes from severe infections in critically ill patients? BMC Infectious Diseases. 2014 14:288.

Banerjee, S., Narayanan, M., and Gould K. Monitoring aminoglycoside level. BMJ. 2012 345:e6354.

Roberts, J.A. et al. Individualized antibiotic dosing for patients who are critically ill: challenges and potential solutions. The Lancet. 2014. 14:498-509.

Clarke, W. Editor. Contemporary Practice in Clinical Chemistry. 2nd Edition, AACC Press, Washington DC.

(©2013) UCSF Infectious Disease Management Program. Guidelines for Antimicrobial Dosing in Adults, Aminoglycosides. Available online at http://idmp.ucsf.edu/aminoglycoside-dosing-and-monitoring-recommendations. Accessed May 2015.

دکتر فرزاد باباخانیمشاهده نوشته ها

PHD ویروس‌شناسی پزشکی از دانشگاه علوم پزشکی تهران

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *